Ne yazık ki gazete ve dergilerin alın yazısı hazindir bizde.
Kültür, edebiyat ve sanat dergilerinden pek çoğu rahme düşmeden ölmeye mahkûmdur. Bazıları kelebek ömrü kadar yaşar, bazıları bir mevsimliktir, bazıları papatyalar gibi göz kamaştırır ama senesini doldurmadan silinir matbaalardan, tözü bile kalmaz. En şanslıları -ki buna da şans denir mi bilmiyorum- en fazla bir nesle ses olabilir. Sonra kilit vurulur sayfalarına dergilerin, kapılarına demir sürgüler… Edebi serüvenimde en az elli dergide şiirlerim ve denemelerim paylaşıldı fakat geriye dönüp baktığımda bu dergilerin büyük çoğunluğu tarihin tozlu raflarına çekilmiş durumda.
Kapanan her dergi insanlığın kaybettiği büyük bir meydan savaşıdır aslında. Bir cinayettir, atiye vurulan darbe; hayallere, kurguya, sanata ihanettir.
Dergi mezarlığına savrulur meydan, ziyaretçilerini kaybeden bir mezarlık, ne hazin, ne yazık…
Oysa o dergiler hangi umutların ışığını, hangi heyecanların gizini taşır yüreğinde. Her satır, her sayfa fedakâr bir anne gibi yavrusuna süt vermek arzusuyla yanıp tutuşur. Her gazete, her dergi okuyucusunu bekler. Gelseydiniz solmayacaktı çiçekler, demir sürgüler vurulmayacaktı üstlerine. Toplumun hayat damarlarından biri kopmayacaktı.
Ve artık bitpazarından ithal edilmiş gibi kalıplı düşünceler sokağına açılır ürkek beyinler. Korkuya dayalı, matematik formülleri gibi ezberletilmiş ama anlamı bilinmeyen kaya gibi cümleler ve fikirler. Güdümlü füze gibi tehlikeli. Ayıkla pirincin taşını.
Karanlığa gömülmesin istikbal! Karanlık, hırsızların feneridir.
Aydınlık bir gelecek için Adana’mızdan muhteşem bir güneş doğdu. İlk sayısı geçen ay sanatseverlere merhaba dedi. Gösteri ve yazın dünyasını kucaklayan muhteşem bir dergi. Adı Teş. Tiyatroyu, edebiyatı, şiiri aynı ırmakta birleştiren ve gönüllere akmak isteyen, akacağına da inandığım bir dergi.Sanırım tiyatronun da yazın dünyası içinde geniş yer aldığı tek dergi. Kapak tasarımı, içeriği, güncelliği, şiir ve tiyatro tutkusu takdire şayan. Sanatın her dalına gülümseyebilen ve samimi derinliği ile etkileyici bulduğum bu dergiyi kıymetli okurlarıma tanıtmaktan onur duyuyorum. Tek kelime ile “kusursuz” diyebileceğim bir çalışma. Athena gibi zırhlarıyla doğmuş, okyanuslar gibi sınırsız ve huzur verici.
Belki merak etmişsinizdir; Teş’in kelime anlamı “Leğen” demek, ismiyle de Anadolu kültürünü kucaklayan özelliği var.
Kısa sürede isminin kültür, sanat ve edebiyat dünyasında anılmaya başlayacağına eminim. Çukurova’mızın gür sesi olma yolunda büyük emekler verilerek hazırlanan Teş Dergisinin uzun soluklu olması dileğimle, dergide emeği geçen herkese teşekkür eder, başarılarının daim olmasını temenni ederim.
Aydınlık gelecekler ancak sanata ve sanatçıya sahip çıkmakla mümkündür. Sanatın ve sanatçının vücut bulmuş hali olan dergimiz Teş’e Adanalı olarak destek olmak boynumuzun borcudur. Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün şu sözünü kulağımıza küpe yapmalıyız: “Bir millet sanattan ve sanatkârdan mahrumsa tam bir hayata malik olamaz. Böyle bir millet bir ayağı topal, bir kolu çolak, sakat ve alil bir kimse gibidir. Sanatsız kalan bir milletin hayat damarlarından biri kopmuş olur.”
