DÜŞÜNCE - SANAT VE TOPLUM 2.02.2021 15:26:00 2465 1
  • BIST 100

    1.808%-0,05
  • DOLAR

    12,8597% 0,34
  • EURO

    14,5827% 0,79
  • GRAM ALTIN

    741,65% 0,90
  • Ç. ALTIN

    1223,7225% 0,90

LİG TABLOSU

Takım O G M B Av P
1.Trabzonspor 14 11 0 3 18 36
2.Konyaspor 14 7 2 5 10 26
3.Hatayspor 14 8 4 2 9 26
4.Fenerbahçe 14 7 4 3 3 24
5.Alanyaspor 14 7 4 3 -2 24
6.Başakşehir FK 14 7 6 1 4 22
7.Fatih Karagümrük 14 6 4 4 3 22
8.Galatasaray 14 6 4 4 2 22
9.Adana Demirspor 14 5 4 5 2 20
10.Beşiktaş 14 6 6 2 0 20
11.Antalyaspor 14 5 6 3 -2 18
12.Gaziantep FK 14 5 6 3 -4 18
13.Altay 14 5 7 2 -3 17
14.Sivasspor 14 3 4 7 5 16
15.Giresunspor 14 4 6 4 0 16
16.Kayserispor 14 4 6 4 -4 16
17.Yeni Malatyaspor 14 4 9 1 -11 13
18.Göztepe 14 2 7 5 -7 11
19.Kasımpaşa 14 2 8 4 -8 10
20.Çaykur Rizespor 14 3 10 1 -15 10
21.Denizlispor 40 6 24 10 -39 28
  • Salı 22.1 ° / 14.7 ° kırık bulutlar
  • Çarşamba 19.9 ° / 9.1 ° Hafif yağmur
  • Perşembe 16.5 ° / 8.1 ° Açık hava

YAZARLARA VE ŞAİRLERE SORDUK: YEKTA KOPAN...

YAZARLARA VE ŞAİRLERE SORDUK: YEKTA KOPAN...

Türkiye'de, yazmak isteyenler nedense hep yabancı edebiyatçıları örnek alıyor, onların deneyimleri üzerinden bir fikir geliştirmeye çalışıyor. Bu anlamda “Yeni Adana’da Düşünce-Sanat ve Toplum”  olarak bir eksikliği giderme çabası içine girdik. Değerli edebiyatçılarımızın katılımıyla kapsamlı bir bellek oluşturmaya çalışacağız. Yazar adaylarına yol gösterici olacağına inanarak… Bu haftaki konuğumuz kıymetli yazarımız Yekta KOPAN...

Harflerle tanıştığım günden beri anlamak ve anlatmak için yazdım. Ama bilinçli bir tercih olarak yazarlık kararını vermem ergenliğime denk düşer. On dört – on beş yaşlarımda, hayatımın merkezinde her zaman yazının olacağına karar vermiştim. Ankara’da yaşadığım o yıllarda hem yaşadığım şehirde hem de İstanbul’da çıkan dergilere şiirler, öyküler, denemeler yollardım. Sonra da aylarca yayınlanmasını beklerdim. Her ay başında, Kızılay’daki büyük kitapçılara gidip o dergileri alışımı, eve kadar beklemeden bir bankta oturup sayfaların arasında yazımı arayışımı çok net hatırlıyorum. Her yolladığım yazı yayınlanmıyordu elbette. Ama bir gün bile vazgeçmedim ya da umutsuzluğa kapılmadım. Yayınlanmayan yazıyı başka bir yere yollamaz, doğrudan çöpe atardım ve yeni bir yazıya otururdum. Her yeni yazı heyecanlı, kaygılı, meraklı bir bekleyiş sürecini beraberinde getirirdi. O sürecin sıkıntısını hissetmemenin tek yolu da daha çok çalışmak, daha çok okumaktı. Her zaman okurluğumun yazarlığımdan daha verimli olmasını önemsedim. Kitap okunan bir ailede büyüdüm. Özellikle dedemin ve ablamın okuma yolculuğuma katkısı büyüktür. Okul yıllarında kitaplardan konuşabildiğim bir arkadaşım oldu, bunun değeri ve katkısı tartışılmaz. Zaman içinde, kendimi buldukça çevremi de kitapseverlerden oluşturdum. Aslında bu planlanarak olan bir şey değil, siz neyseniz çevreniz de öyle oluşuyor sanırım. Ama bütün bu koşullar benim yazma eylemiyle daha derinlikli bir ilişki kurmamı da sağladı. Bir de hep öğrenci olmayı tercih ettim, öğrenecek çok şey olduğunu hiç aklımdan çıkarmadım.

Çalışma düzenim yıllar içinde hep farklılıklar gösterdi. Yaşınız, fiziksel koşullarınız, hayat yolculuğunuz belirliyor o düzeni. En azından ben de öyle oldu. Uzun yıllar geceleri çalışmayı tercih ettim ama sonra o da değişti. Belli dönemlerde belli takıntıları olabiliyor insanın; örneğin bir zamanlar durmadan kahve içerdim yazarken. Şimdi hiç aramıyorum. Aslında şöyle demek daha doğru olacak; çalışma düzenimi üzerinde çalıştığım metin belirler. Araştırma, ön okuma, not alma, taslak oluşturma, grafik çalışma, düzeltme süreçleri hep farklıdır. Aynı şekilde kurmaca bir metne çalışmakla örneğin bir gazete yazısına çalışmak da farklıdır. Yıllar içinde, her an her yerde çalışabilen biri oldum, özel beklentilerim yok. Zaten dedim ya, çalışma düzeni ile ilgili kararları yazının kendisi veriyor.

(Bu başlığın oluşturulmasında F. Hüsnü Dağlarca’nın “Yapıtlarımla Konuşmalarım”ı etkili olmuştur.)

Ne yalan söyleyeyim, kitaplarımdan biriyle sohbet etmek düşüncem hiç olmadı. Hatta kitaplaşmamış yazılarımla da… Ben her zaman o yazıların, öykülerin, romanların benden çıktıktan sonra okurlarla yaptıkları sohbetleri, onların zihninde buldukları karşılıkları önemsedim. Okurun zihnine güvendim. Yazarken de yayımlattıktan sonra da… Ama son zamanlarda “Sarmaşık” isimli öyküm üzerine çokça söyleşi yaptığım için onunla ilgili bir not düşebilirim buraya. Bu öykü kısa bir süre önce bir çizgi roman olarak yayımlandı. Söyleşilerde de en çok bu öyküdeki “baba-oğul” meselesi üstüne sorular soruldu. “Sarmaşık” 2008 yılında babamı kaybettikten sonra yazdığım bir öykü. O süreçte, yasımla yüzleşmemi sağlayan bir yazma sürecinin sonucu. Bu süreç, sadece baba-oğul meselesinin siyah-beyaz yönlerini değil, gri alanını da görmemi sağladı. Bu konuya hep bir iktidar alanı mücadelesi olarak bakarken, Sarmaşık’la birlikte konunun bütün uçlarına gitmeye ve eşit mesafede durmaya çalıştım. Yasın bütün evrelerini bu öykünün yazılışı sürecinde yaşadım. Kurmacanın dünyasını oluştururken kendime en çok baktığım az sayıdaki öyküden biridir “Sarmaşık”. Ama benim için önemli olan, kişisel yolculuğumun yansımalarını anlatmak değil, bu öyküyü okuyanların zihnindeki “baba-oğul” meselesinin yansımalarını duymaktır.



Adalet Temürtürkan
3.02.2021 12:12:55
Kayıplarımızın yasını atlatma sürecini, sanata, edebiyata dönüştürmek, acının yükünü hafifletir, içimiz ferahlar. Eser olup, okura ulaşması , başkalarının acısına dokunması, hatırlatması, yansımalar, devam eder.

YAZARLARA VE ŞAİRLERE SORDUK: ETHEM BARAN

Öykü: Nefise Abalı

Şiir: Onur Sakarya

Öykü: Gülçin Göktay

Öykü: Püren Çetin

Öykü: Aslı Zorba

Haiku: Mutlu Derin Doğan

Öykü: Gül Parlak

YAZARLARA VE ŞAİRLERE SORDUK: Aytül AKAL...

M. ŞEHMUS GÜZEL

Öykü: Nazire K. Gürsel

Şiir: İlknur Güneylioğlu Şengüler

Şiir: Nevin Koçoğlu

Şiir: Uygur ORHAN

Öykü: Gülser KUT ARAT

Öykü: Bayram SARI

Öykü: Ali GÜNAY

ÖYKÜ: SEMA CANBAKAN

Öykü: Gülşen ÖNCÜL

M. ŞEHMUS GÜZEL

Şiir: Salih Mercanoğlu