ÖYKÜ: SENGIIN ERDENE (RAHİME SARIÇELİK ÇEVİRİSİYLE)

Öykü: Buket DÜZGEN

Minimal Öyküler: Onur SAKARYA

YAZARLARA VE ŞAİRLERE SORDUK: MURAT GÜLSOY...

Tuba Dere: “Roman kahramanlarının varlığı gerçek kişiler gibi benim hayatımda.”

YAZARLARA VE ŞAİRLERE SORDUK: İRFAN YALÇIN

Şiir: Alişer AVCI - SABAH SERİNLİĞİ

Öykü: Hatice DÖKMEN - R’leri Söyleyemeyen Çocuk

Deneme: Bayram SARI - Asılacak Kadın

FİLM ANALİZ: Şükran Çamaşırcı - TEPENİN ARDI

Öykü: Sırrı AYHAN

DİSTOPYANIN DÖNÜŞÜ

Recep NAS’ın çevirisiyle: Louise GLUCK- Bir Sadakat Efsanesi

YAZARLARA VE ŞAİRLERE SORDUK: MURAT YALÇIN

ÖYKÜ: Kader MENTEŞ BOLAT - SIRADAN BİR GÜN

ÖYKÜ: İlknur Güneylioğlu - CILIZ BULUŞMALAR

ŞİİR: Kara Topraklarda Patlayan Uçurumlar/ Onur Sakarya

KADINLARDAN: “UYKULARINIZ KAÇSIN!” ORTAK BİLDİRİSİ…

Söyleşi: Yaşar SEYMAN - “O KADINLAR KENDİNİ YENİDEN YARATAN KADINLAR”

Saba ÖYMEN : Bir yaz akşamında ev düşüncesİ

ÖYKÜ :Meliha Yıldırım - DUMAN

Recep NAS’ın çevirisiyle: Louise GLUCK- Bir Sadakat Efsanesi

Louise GLUCK           BİR SADAKAT EFSANESİ

Louise GLUCK          

BİR SADAKAT EFSANESİ

Karar verdiğinde Hades sevdiğine bu kızı

kurdu onun için yeryüzünün bir benzerini,

aynıydı her şeyiyle, çayırlıklara kadar,

ama koydu bir yatak fazladan

aynıydı her şey, günışığı dahi

zor olurdu çünkü bir genç kızın bunca tez elden

parlayan ışıkları aşıp zifiri karanlığa geçmesi  

Düşündü, günbegün tanıştıracaktı onu geceyle

ilkin titreşen yaprakların gölgelerince

Sonra ay, sonra yıldızlarca. Derken ne ay ne yıldızlar

Bırakacaktı alışsındı Persephone yavaştan yavaştan

Düşündü, sonunda nasılsa bulurdu ondaki erinci 

Bir kopyası dünyanın

tek farkla ki sevgi vardı burada.

Tek istediği sevgi değil mi ki herkesin?

Bekledi Hades yıllarca

bir dünya kurup seyrederek

Persephone’yi çayırlıklarda.

Persephone ki bir reyha hassı, bir çeşnici

Düşündü, varsa eğer ağzınızın tadı

Çeşnici de olursunuz ve dahi reyha hassı

Kim istemez gecenin bir vakti

duyumsamayı sevgili bu bedeni, ne pusula ne kutup yıldızı

duymak için bu sessiz soluk alışverişi, söylerken o

Yaşıyorum ben, demek ki

yaşıyorsun sen de, çünkü duyuyorsun ya sesimi

buradasın demek benimle. Dönerse sırtını insan

çevirir karşıdaki de yüzünü---

Buydu karanlıklar lordunun duyumsadığı işte

bakarken Persephone için

kurduğu dünyaya. Hiç de aklına

gelmemişti oysa ne bir koku 

ne de yemek olduğu burada  

Suç mu? Dehşet mi? Aşk korkusu mu?

Hayal bile edemezdi böyle şeyleri;

Bir âşık hayal eder mi ya hiç bunları.

Düşlerine giriyor, ne ad vermeli şimdi bu yere

İlk gelen aklına; Yeni Cehennem, sonra da İrem Bahçesi

Verdi kararını en sonu

Diyecekti ona Persephone’nin Kızlık Çağı.

Dümdüz uzanan çayırların üzerinden nazlı nazlı

yükselen bir ışık ardında yatağın. Alıyor Hades kollarına onu.

Söylemek istiyor, seviyorum, hiçbir şey incitemez seni

ne var ki düşüyor aklına bir yalan olduğu bunun

diyor, en sonu öldün sen, bu yüzden

incitemez kimse seni, budur işte gözüne görünen

daha gerçek,  daha ümitvâr olan başlangıç.

Çeviri: Recep NAS

 

 


Haber Kaynak : ÖZEL HABER