Bizim köylerimizde çiftçiler tarlaya tohum saçarken “Kurt’a, Kuş’a, Bana da” derler. Bu nakarat, torbadan alınan her bir avuç tohum sağdan sola doğru savrulurken tekrarlanırdı. Şimdi makinelerle ekim yaptığımız için bu eski adetler ne kadar yerine getiriliyor bilemiyorum...
Çocukluğumdan hatırladığım bu güzel duanın orijinalini de sizlerle paylaşmak istedim.
Bir Türkmen duası da şöyledir:
"Tanrım, ilk önce dağa taşa ver.
Ormana, hayvanlara, suya ver.
Ondan sonra insanlara, kapı komşuya, muhtaç olana ver.
Kalırsa, en son bana ver...."
Acaba günümüzde bu duayı kalben isteyerek niyaz eden var mıdır?
BU güzel duayı niyaz ederek rızkının peşinde koşanlarla dolu bir dünya inşa etmek dileğiyle...
