Hani ne diyorduk..
Çocuklarımız okuyamıyor, kitap okumuyor. Bu yüzden d ebaşarısız oluyorlar.
Diyeceksiniz ki kitaba neden bu kadar önem veriyorsunuz.
Kim vermiyor ki?..
Aklı biraz başında olan her insanın önem vermesi doğal olsa gerek. Uygarlığın, aydınlanmanın ışığı kitap.
Kitap hayatımızın bir parçası. Kitapsız bir dünya boş dünya. Kitapsız bir yaşam düşünülemeyecek kadar kötü. İnsanların her anlamda boyunun ölçüsü kitaplardadır. Kitaplardır bir anlamda insanların aynaları.
Yaşamımıza renk ve anlam katan kitap kendi küçüklüklerinin boy aynası haline getirmek istedikleri için kitaplara düşman kesilirler. Kitapları yakarlar, yazanları cezalandırırlar, kendi kötülüklerine ayna tutan kitapları sevmezler bazı bodur yürekli insan müsveddeleri.
Hani bir zamanların “şu okullar olmasaydı milli Eğitim´i ne güzel idare ederdim…” gibisinden o meşhur sözü söyleyerek tarihe geçen o zat-ı muhtereme karşılık bazıları da:”Şu kitaplar olmasa haytı ne güzel idare ederdim” diyeceklerdir kuşkusuz…
Antik çağlardan bugüne değin yaşanan uygarlıklardaki insan yaşamlarını incelediğimizde kağıtın icat edilmediği dönemlerde de kağıtın gelecekteki en değerli bir madde olacağına dair bulgular vardır.
Nerden mi anlıyoruz bunu…
Taşlara yazılan kitabeler, duvara çizilen resimlerle örtüşen yansıtmak istenilen şeyler hep bu yöndeki hizlere tercüman olmak istemeketdir.
Sonra…
Taşlara yazılan kitabe ve notlardan da anlaşılacağı kadarıyla kitapların gizli tarihi insan tarihiyle bir bütünlük oluşturmaktadır.
Eğitim sistemindeki olumsuzluklar ve çağın getirdiği teknolojik koşulların eğitimi askıya alması gibi nedenlerden dolayı şimdilerde pek kıymeti harbiyesi olmasa da, gerçek olan bir şey varsa o da kitabın insan-okul ve yaşam arasındaki saygın ve sevimli yerini koruyabilmek için çalışmalar yapılmalıdır. .
Kitaplar ruhun gıdası oldukları kadar, geçmişin ve geleceğin yollarını aydınlatabilecek en etkili olgulardır. Onlardan korkmak yerine güç ve destek alabileceğimiz önemli bir bilgi kaynağıdır.
