Şimdi insan çıkıp da diyebilir…
-İnsandan hiç klasik olur mu?..
-Ya da klasiklik sanat yapıtlarına özgü ,insanla ne ilgisi varr?..
Bunun gibi falan filan şeyler sonuçta…
Ama siz bunları bana sormayın…
Bunları gidin yazlık sinema seyircilerine sorun.
Ya da hiçbir şey bilmezseniz bulun Aytaç Durak´ı ona sorun…
Soracaksanız da biraz da nerde durmasını bilin…
Bu kenti 25-30 sene yönetmiş bir adam. Kitaplar yazmış sonra… Bir bildiği var demek ki…
Ve bakın özgüvenli ve kompleksiz bir adam ki, çıkıyor diyor harbi diyeceğini… Kendine dönük özeleştiri işlevini yapabilmesi de ayrı bir yetkinlik meselesi olsa gerek…
Yani sonra, katılalım katılmayalım, Adana seçmenini onlarca yıl sırtlayan, ters oyuna getirilen bir adam da ayrıca… Didik didik de edilmiş sonra…
Ne yazmış onu da bilemiyoruz ama kitabımda yanıtlarım… diyen bir adam. Olsa olsa rant diyecekler, ona da “elleştim aldım” demişti zaten. Sözün getirdiği yerde konumuz da bu değil aslında şimdi…
Yazıya otururken bir Aytaç Bey yazısı yazacağız diye oturmamıştık ama gel gör ki tuşların rüzgârını da kontrol altında tutmak olası değil bazen. Olası da olsa durası değil… Kaldı ki bir başkan değil artık Aytaç Bey… Değinmeler de buna göre yapılmalı…
Her neyse… Bunun bir siyasi yazı olmadığını söylemiştik…
Konumuz sanat: Yaşasın sanat…
O halde Sayın Durak´ın burda işi ne?... Aytaç Bey´in belki de sinema tarihine geçecek olan bir sözü vardır… Yanlış anladığı için Yılmaz Güney´den özür dilemiştir…. Bu sözün altı çok derindir… Aytaç Bey o yaşında yalnız sanat değil, insan/yaşam/Adana gerçeğiyle örtüşen sosyo/ekonomik - sosyo/kültürel gerçekleri görmüş olabilir. ‘Tematik güven´, düşüncesini toplumla paylaşma erdemini göstermiştir. Analiz edilse daha çok şey çıkar. Belki de kendisi bir kitap daha yazar. O nedenle sakın abartı diye düşünmeyiniz.
Konumuz Yılmaz Güney demiştiniz diyeceksiniz şimdi ve hemen de ekleyeceksiniz biliyorum, Yılmaz Güney hakkında ne zaman yazacaksınız diye… Onu da artık gelecek haftaya bırakmanın daha yerinde olacağını düşünüyoruz.
