Çanakkale Savaşı sonunda son olarak vurgulamak istediğimiz bir şey varsa eğer o da Çanakkale Savaşı´nın olumsuz sonuçlarının varacağı nokta, dünya haritasının yeni baştan değişeceği yolunda idi. Burda tabii dünya haritası derken, Ortadoğu ve Osmanlı, dolayısıyla da Türkiye haritasının değişeceği bir coğrafi bağlamın işaret edildiği sanırız ki kolaylıkla algılanmaktadır. Böyle bir sonuç ise Haçlı Seferleri´ne katılan, gelenesel bir sömürgenler özelliği kazanan Batılı devletleri ilgilendiren bir özellik kazanacağından, tarihi bir süreç olarak sömürgelerden oldukça palazlanan söz konusu devletlerin daha da güçlü bir konuma geleceğiydi.
Neyse ki bu olmadı…
Bunun acısını da 19. ve 20. yüzyılın evrensel güçleri olan ülkeler emperyalistleşerek kat kat çıkarmakla kalmadılar; bu güçlenmeyi de, geleceğin ekonomisine ipotek koyan sanat, bilim ve teknoloji alanında çıkarmasını bildiler.
Din merkezli bir hegomanyanın etkisi altında da bulunanh Haçlı Seferleri tarihinden çıkan özet, Türklerin Malazgirt ile Anadolu´ya girmesinin getirdiği yayılmacılık ve büyüme kaygısının önüne set çekebilmekti.
Haçlı seferleri´nin sonuçlarına bakıldığında 1095-1270 yılları arasında gerçekleşen dokuz Haçlı Seferi´ne rağmen olumlu bir emperyalist ufkun gerçekleşemediği; üstelik İstanbul´un da fethedildiği, Osmanlı Devleti´nin kıtalara yayıldığı bir kaygı sürecini Batı açısından sergilemiştir. Durum böyle olunca da, kilit nokta olan Anadolu´ya yüklenmek gibi yapılacak başka bir şey kalmamıştır. Kalan son cepheler olarak Yemen, Balkan ve ardında yurttaki Sarıkamış bozgunlarında onbinlerce şehit veren Osmanlı ordusunun, bunca kaybın ardından Çanakkale´de 250 bin şehit vererek Çanakkale´yi geçilmez yapmak gibi bir ulusal direnişin karşısında tutunamaması da, çağın modernist olanaklarındna yararlanan Batı´nın adı konulmamış son Haçlı Savaşı´ydı. Yurdu için canını veren yüzbinlerce şehitlerimize ve de Atatürk´e teşekkür borçluyuz. Onlar olmasaydı kim bilir biz şimdi hangi ulusun egemenliği altında bir esir ulus olarak yaşayacaktık. Allah o günleri kimseye göstermesin.
Yazımdaki son paragraf Haçlı Savaşları´nın bitip bitmediğiyle ilgilidir…
Asla bitmeyecektir…
Alan, konum ve yöntem değiştirse de hep sürecektir. Ama bu bizim de öznel ütopyalarımızın ardında yaratacağımız bir imaj asla olmamılıdır. Tek yapacağımız şey; sanat, bilim, teknoloji gibi etkenleri ulusal bir aşım noktası olarak, çağdaş bir konumda yeterlilik kandırarak, demokrasi sarmalında yetkinleştirmektir.
