Seçimlere neredeyse saatler kaldığı bir noktadayız ve AKP iktidarı açısından çözülme sürecinin hızlandığı yönünde belirtiler var. Bu durum 7 Haziran günü sandıklar kapanırken nasıl bir sonuca varır kestirmek zor. AKP`nin en yüksek oyu alarak yarışı başta bitirip bitirmeyeceği de, tek başına hükümet kuracak kadar destek bulup bulamayacağı da çok değişkenli bir tablonun sandıklarda oluşacak son durumuna bağlı.

Evet, iktidar kanadında telaşlı hamleler, söylem değişiklikleri, hatta 13 yıldır akla bile getirilmeyen `koalisyon` olasılıklarını - bunu reddetmek gibi refleksif söylemlere rağmen - dolaylı olarak kabullenme duruşu gözlerden kaçmıyor.

Son günlerde panolarda göze çarpan `DOĞRU KARAR İSTİKRAR` yazan afişler rastlantısal değil. Koalisyonun yaratacağı kaos ortamına değinen, ekonomik güçlenmenin başlıca şartı olarak istikrarı gösteren AKP ileri gelenleri herhalde tek başına iktidara gelememe olasılığını görmeye başlamış olmalılar.

Davutoğlu`nun daldan dala sıçrayan söylemleri bir başka belirti. Her gittiği değişik ortamda oranın hoşuna gidecek konuları uzun uzun ele alıyor. Çoğu gerçeği yansıtmayan övünmeler, geçmişi karalamalar, `her ne pahasına olursa olsun çözüm sürecinin yürütüleceği` vaadlerini yeri geldiğinde geçersiz kılabilecek sert sözler, oy kayıplarına engel olacağı sanılan duruşlara teslim olmaktan öte bir şey değil.

Ama asıl telaş Erdoğan`ın Anayasal hudutları aşan toplu açılış buluşmalarında gözleniyor. Bir yandan `yüzde elliyi aşıp doğrudan seçilen ilk cumhurbaşkanıyım` diyerek karşı konulamaz bir güç sahibi olduğunu söyleyen bir makam sahibinin, diğer yandan bu iddianın anayasal hiç bir temele dayanmadığını kavrayarak, meşru zeminde bir başkanlık sistemini getirecek bir anayasa değişikliği adına var gücüyle meydanlarda boy göstermesi ciddi bir telaşın işaretinden başka bir şey değil. Hele meydanlarda kullandığı uslup ile olayı kurumsal bir sistem değişikliği olarak kabul etmediğini, aksine kişisel iktidar gücüne dayalı aklanma adına savaşım verdiğini ayan beyan ortaya koymayı göze alması bir paniğe kapılma halinden başka ne olabilir?

Olağan bir demokrasi sınavı olarak görülse 7 Haziran seçimleri bu telaşa ve `sabık olma` vehmine kapılmaması gerekir AKP iktidarını oluşturan kadroların. Ama böyle değil elbette. Kendileri çok iyi biliyorlar ki şimdilerde `İstikrar ancak bizim tek başımıza iktidar olmamıza bağlıdır` teranesi ile 13 yıldır keyfi biçimde kullandıkları gücün çok ağır faturaları vardır ödenecek. Zaten anayasal kurallara dayanan bir "başkanlık" sistemini olmazsa olmaz gibi gören Erdoğan da ödenecek faturaların en önde giden sorumlusudur.

AKP iktidarı bugün `istikrar` lafına güveniyor olsa da bir kere kabul etmek gerekir ki parlamento çoğunluğuna dayanmış gibi görünen sözde siyasal istikrar, ülkenin gerçek anlamda güvenli, huzurlu, iç barışın ve hukukun üstünlüğünü güvenceye alan bir dönem geçirmesine yetmemiştir. Aksine AKP iktidara geldiğinden bugüne kadar ulusal birlik ve bütünlüğü tehdit eden gelişmeler başta olmak üzere her aşamada siyasal, toplumsal ve ekonomik çalkantılar yüzünden Türkiye huzur yüzü görmemiştir. Devlet içinden yaratılan, ki bunun tek sorumlusu AKP iktidarının yetkilileridir, paralel yapılar yüzünden ortada ne bağımsız yargı ne gerçekten güven veren güvenlik güçleri kalmıştır, ne de Güneydoğu`muzda devlet otoritesi! Her gün bir `paralelci operasyonu` ile kamu kurumları teker teker itibarsızlaştırılmakta, her gün hukuk dışı soruşturmalarla bireyin, basının ve genelde de halkımızın anayasal hak ve hukuku tehdit altında tutulmaktadır.

Üstüne üstlük Türkiye, Cumhuriyet`in kurulduğu günden beri görülmemiş keyfi yönetim anlayışı ile Orta Doğu`da bir kirli emperyalist savaşın tarafı haline getirilmiştir. Suriye`deki iç savaşın körükleyicisi olduğu kadar IŞİD denilen frankeştayn benzeri bir canavarın yaratıcılarından birisi olma töhmeti ile karşı karşıya kalmıştır.

Tüm bunların karşılığında aslında AKP iktidarının 7 Haziran seçimlerinde oy kaybına uğraması, tek başına iktidar olamaması, Erdoğan`ın `Başkanlık` hayallerine veda etmesi ödenebilecek faturaların en hafifidir. Zaten asıl telaş ve panik bu yüzdendir. Pazar günü yaşanabilecek çözülme başlangıcı ilerisi için daha büyük ve köklü yaptırımların habercisi olduğu için AKP kadroları her alanda, her fırsat ve kademede ciddi bir savunma savaşımı vermektedir. Gitmemek için de her çareye başvuracak bir panik havası içindedir.

Peki iktidarın karşısında yer alanlar bu durumda neyi başarabilecek görünüyorlar, ya da neyi yapamadılar, bunu da yarın ele almak isteriz.