Gökyüzüne bir yıldız daha kaydı
(Bedia Erdoğan öğretmenimiz için)
Göksu GÜNAY
Sayın Bedia Erdoğan ile ilk kez Kadın Kuruluşları Birliği'nde karşılaştım. Dik duruşu, gülümseyen gözleri ve sakınmasız konuşmasıyla dikkati çekiyordu.
Başkanı olduğu "Milli Eğitime Yardım Derneği"ndeki çalışmaları ve eşi Bedii Bey'in uzun yıllar idarecilik yapması nedeniyle Adana'yı, Milli Eğitimi, Vali ve yardımcılarını, okul müdürlerini çok iyi tanıyor, zaman zaman acılı ve esprili bir dille renkli portreler çiziyordu. Bir seminer için gittiğimiz Ankara'da üç gün aynı odada kalmış, uzun sohbetlerimiz sırasında mutlaka bunları yazmalısınız demiştim. Gülümsemişti.
Öğretmen Okullarının yetiştirdiği ödünsüz bir cumhuriyet öğretmeniydi. İlk atamasının yapıldığı Sivas'ın bir ilçesinde o yıllarda, döpiyesi, ince topuklu ayakkabıları ve omuzlarında dalgalanan saçlarıyla, okula giden genç Bedia öğretmen, kızlarını okutmayan ilçe halkına da örnek olmuş ve kızlar okuma şansına kavuşmuşlardı.
Öğretmenin görevinin halk dalkavukluğu olmadığını, kişiliğiyle, davranışlarıyla örnek olması gerektiğini, katıldığımız seminerde net bir dille anlatmıştı. Genç öğretmenlerimiz maalesef, halkla kaynaşmayı onların giyimini ve dilini taklit etmek olarak algılıyorlardı.
Eğitie adanmış bir ömür. Yardım için gittikleri okulları ve öğrencileri anlatırken duyduğu heyecan ve mutluluk. Ağır bir hastalık geçirmesine rağmen hiç yakınmaması, yetiştirdiği iki mükemmel evlat. Evlendikten sonra, evini kayınvalidesi ve yine öğretmen olan görümcesiyle paylaşması. 22 yıl süren Dernek Başkanlığı. İşte Bedia öğretmeni özverili yaşamıyla örnek alınacak bir kişilik haline getiren etmenler.
Bazı dostluklar vardır, kısa sürer ama unutulmaz. Sizi Adanalı eğitimciler, dernek arkadaşlarınız ve öğrencileriniz unutmayacaktır. Gökyüzüne bir yıldız daha kaydı. Işık oldunuz, ışıklar içinde yatın Bedia öğretmenim...04.03.2005