Mehmet BABACAN, Eğitimci- Yazar ve Şair


     ÖRGÜTLÜ TEPKİ

1954 yılıydı.


   1954 yılıydı.

     Demokrat Parti iktidarınca Köy Enstitüleri kapatılmış,

adı “ İlköğretmen Okulu” olarak değiştirilmişti.

     1950’ den beri gün gün daraltılmakta olan sanata ve

tarıma yönelik uygulama alanları hızla yok ediliyordu.

     Aynı çabuklukta “ Öğrenci Cemiyeti” kurulmuştu.

     Cemiyet ( Dernek) Yönetmeliği, yeni bir ilke ve tavır

anlayış üretmekten daha çok, Köy Enstitüsü geleneğini

ve kültürünü yok etmeyi amaçlıyor gibiydi. Bizi rahatsız

eden bu acelecilikti. Yoksa yeni yönetim hakkında fazla

bilgimiz ve politik donanımımız yoktu.

     Biz Atatürk ilke ve devrimleri kültürüyle oldukça yüklü,

Cumhuriyetin kazanımlarına minnet duyan, kırsal kökenli

bireylerdik.

     Bizim köyümüze ilk radyo 1955 yılında girmişti. Kim

bilir kaç köy bizimki gibiydi. Bu oranda da feodal tavrımız

yoğundu elbette.

     Cemiyet Yönetmeliğine göre yapılacak olan çalışmalar

“ Yıllık Çalışmalar” ve  “ Kısa Dönem çalışmaları” olarak iki

kısımdı.    

     Kısa erimli çalışmalar haftalık ve 15 günlük nöbetlerdi.

 “ Öğrenci Başkanlığı” 15 günlüktü ve açık oyla seçiliyordu.

Cemiyet iki Başkan adayı gösterir, seçimi bayrak töreninde

yapılırdı. Adaylar törende birer konuşma ile propaganda

yapar ve görev yetkisi isterlerdi.   

     Seçilen kişi koluna “ Başkan”  şeridini takar ve 15 gün

süreyle tüm uygulamaları denetler, uyarır, yardımcı olur

ve dönemin raporunu hazırlayıp, Cemiyete sunardı.

                                                               ***

     Dönemin birinde sınıf arkadaşım M. İlyas İbici ile beni

aday göstermişlerdi. İbici ile şiir arkadaşıydık. İkimiz de şiir

yazmaya çalışıyorduk. O nedenle sınıf arkadaşlığının daha

ilerisinde edebiyat dostluğumuz vardı.

     Arkadaşım seçilmeyi çok istiyordu. Toplumsal bir görev

onu onurlandıracaktı. Benim böyle doygunluğa ihtiyacım

yoktu. Ben münazaralarda, anma ve kutlamalarda çok yer

alıyordum. 

     O nedenle İbici’yi “ Ben seçilmek istemiyorum. İşim var.

Sen iy hazırlan” diyerek, teşvik ettim.

     Bayrak töreninden sonra kürsüye ilk ben çıktım:

     “ Arkadaşlar! Daha önce böyle bir görev yapmadım. O

yüzden ne yapılabilir bilmiyorum. Elimden gelen bişeyler

olursa yaparım.” Deyip, indim. Açıkça “ Ben istemiyorum”

demekti bu.

     Arkadaşım güzel hazırlanmıştı. Yarım saat saydı döktü.

Yemek tabldotunu arttırmayı bile vaat etti. Ben de ona oy

verdim. Ama topluluk beni seçti.

     Henüz üçüncü günün akşamıydı. Yatakhaneleri dolaşıp

sorun olup olmadığına bakıyordum. Saat 21.00’ de herkes

yatmış olmalıydı. Işıklar söndürülmüştü.

     Ranzanın üstündeki bir arkadaş ateşim olup olmadığını

sordu. Yatarken içecekti. Onun sigarasını yaktım, bir sigara

da bana verirken Nöbetçi Öğretmen Ömer Er, cep fenerini

yüzüme tutuverdi ve “ Yarın görüşürüz seninle” dedi, gitti.

Müdür Yardımcısıydı.

     Sabah erkence çağrıldım. Yanında birkaç öğretmen daha

vardı. Beni görür görmez “ Bu görev döneminde ağzınla kuş

tutsan, siciline görev yapmamıştır diye yazacağım” dedi.

     Ben de kolumdaki “ Başkanlık” bandını çıkararak masanın

Üstüne koydum:

     “ Sayın Öğretmenim, sonunda öyle yazacaksanız hemen

yazabilirsiniz”  dedim, çıktım.

     Bir Ömer Bey daha vardı odada. Meslek Dersi Öğretmeni

Ömer Uyar. Lakabı adından önde gelirdi onun. ( Baba Ömer,

Kürt Ömer gibi) Onun sesini duymuştum çıkarken “ Olmadı   

Ömer Bey, yanlış yaptınız” demişti

     İlk ders öncesiydi. Bir anda tüm okula “ Ömer Er Başkanı

görevden çıkarmış” lafı yayılmıştı.

     “ Bizim seçtiğimizi nasıl çıkarır?” diye ateş püskürüyordu

öğrenci. Kimse derse girmiyor, öğretmenler gitmiş derslikte

bekliyorlardı.

     Müdür Bey beni çağırmış, gittim. Olayı sordu, anlattım.

sona kadar dinledi ve şöyle dedi:

     “ Sen daha kitle tepkiciliğini bilmezsin. Şu an bu öğrenciyi

dersaneye ben de sokamam. Ancak sen sokarsın. Bir Baba

öğüdü say çocuğum: Hemen git, söyle derslere girsinler. Sen

de görevine devam et. Gerisi kolay” dedi.

     Kampana çalıp topladım arkadaşları.

     Öğretmenimiz sinirli davrandığı için, tepki olarak görevi

kendiliğimden bıraktığımı, Sayın Müdürümüzle konuşunca

aşırı tepki göstermiş olduğumu anladığımı ve göreve devam

etmenin en doğru davranış olacağı kararına vardığımı ifade

ederek, düzeni sağladım.

     Ömer Bey sicile bir not yazdı mıydı bilmiyorum?

     Ama o öğrenci tepkiciliği bende “ Öğretmen Örgütçülüğü”

alışkanlığını yarattı. Yıllarca dernek, sendika gibi öğretmen

örgütlerinde genel merkezine kadar yöneticilik yaptım. Yani

sürgünlerle epeyce yer tanıdım.

     Şükür sicilimde boş yer bırakmadılar.

     Sahi “ Gizli Sicil” denen, çalışanın yaşamı üstünde acayip

uygulama yapmasına zemin olan acayip yönetici yetkisinin,

insan hak ve özgürlükleriyle, demokrasiyle nasıl geçindiğini

oldum olası anlayabilmiş değilim.

     O nedenle bitmez bu mücadele.

     “ Alışmış kudurmuştan beter olurmuş” derler ya.

     Dünyaya yeniden gelsem kaldığım yerden başlarım. 



YAZARLAR

  • Perşembe 37.3 ° / 23.2 ° Açık hava
  • Cuma 36.9 ° / 23.9 ° Açık hava
  • Cumartesi 35.3 ° / 22.9 ° Dağınık bulutlar
  • BIST 100

    2.418%0,43
  • DOLAR

    17,2425% 0,16
  • EURO

    17,5822% 0,19
  • GRAM ALTIN

    964,40% 0,18
  • Ç. ALTIN

    1591,26% 0,18