DÜŞÜNCE - SANAT VE TOPLUM 7.04.2022 12:59:00 664 0
  • BIST 100

    2.375%0,00
  • DOLAR

    16,1050% 0,18
  • EURO

    17,2981% 0,01
  • GRAM ALTIN

    964,84% -0,14
  • Ç. ALTIN

    1591,986% -0,14

LİG TABLOSU

Takım O G M B Av P
1.Trabzonspor 38 23 3 12 33 81
2.Fenerbahçe 38 21 7 10 35 73
3.Konyaspor 38 20 10 8 21 68
4.Başakşehir FK 38 19 11 8 20 65
5.Alanyaspor 38 19 12 7 9 64
6.Beşiktaş 38 15 9 14 8 59
7.Antalyaspor 38 16 11 11 7 59
8.Fatih Karagümrük 38 16 13 9 -5 57
9.Adana Demirspor 38 15 13 10 13 55
10.Sivasspor 38 14 12 12 2 54
11.Kasımpaşa 38 15 15 8 10 53
12.Hatayspor 38 15 15 8 -4 53
13.Galatasaray 38 14 14 10 -2 52
14.Kayserispor 38 12 15 11 -7 47
15.Gaziantep FK 38 12 16 10 -8 46
16.Giresunspor 38 12 17 9 -6 45
17.Çaykur Rizespor 38 10 22 6 -27 36
18.Altay 38 9 22 7 -18 34
19.Göztepe 38 7 24 7 -37 28
20.Yeni Malatyaspor 38 5 28 5 -44 20
21.Denizlispor 40 6 24 10 -39 28
  • Çarşamba 31.3 ° / 18.9 ° Bulutlar
  • Perşembe 34.5 ° / 21 ° Açık hava
  • Cuma 36.9 ° / 22.7 ° Açık hava

Buse Malkoç

Hüzün Gemileri Mutluluk Denizinde

Herkes kendi penceresinden izliyor etrafı. Herkesin gözü herkesin üzerinde. Üç aşağı beş yukarı kötü sözcüklerle sarmalıyoruz duvarlarımızı herkese karşı. O kadar çok fazla dikiyoruz ki başkalarının hayatlarına gözlerimizi,  kendi hayatımızı görmezden geliyor, kaçırıyoruz. Cidden biri evlense ne, boşansa ne, ayrılsa ne, kime ne faydası var birilerinin başarısızlığı ve acısı? Neden onca insanın hayat yolunda yürürken boşluklara, çalılara çarptığı anları, başarısızlıklarını, hatalarını kenara not ediyor upuzun bir arşiv tutuyoruz sırf bu konuya. Cidden bu kadar mı korkuyoruz insanlardan?

Hani bazen düşmek istersin, bırakırsın kendini denizlere. Deniz sürüklesin istersin seni yürümeye mecalin yokken. Ağlamak istersin mesela sabahlara kadar. Ve ağladığın geceleri sadece sen ve tanrı bilsin istemezsin. Seni ağlatan da gücensin istersin. Bütün dünya acına şahitlik etsin çok mu şey istemişsin? Şeffaf olmak, doğal olmak işte, bilhassa insan olmak bizim çabamız. Yapamadığımız şey bu aslında; doğallık. Ah bir kere toplum içinde ağlayabilsek. Ağlamaya karşı o önyargı kalksa. Herkes süpürmese derdini halı altına, gizli gizli yaşamasa hüznünü, topluca kutlasak bunu mesela? Mutsuz olduğunda bu kadar büyük tepkiler göstermese kimse ‘’Mutlu ol ya’’ demeseler o zaman olurdu acaba. Beraber güldüğümüz gibi oturup beraber ağlayabilir miydik denizlere karşı?

Acılarımızdan vuran olmayacağını bilsek acılarımızı da açardık pazar tezgâhlarına. Hani derler ya, mutsuz olduğunu kimseye söyleme. Düştüğünü belli etme. Ağlarsan gizle. Düşmanlarını sevindirme!

Sevinsinler. Bir gün bile sevecek bir şey bulamamışlar ki başkalarının acısından zevk alıyorlar. Bari buna sevinsinler…

Hem insanoğlu sadece mutlu olmaya, çılgınlar gibi yaşamaya, âşık olmaya gelmedi ki dünyaya. Acı da var keder de, Hastalık var bazen. Bazen o aşkın hüznü var. Düşüş var. Çok yüksekten çakılmalar var. Onca duygu var işte, ölüm korkusu da var. Neden mutluluğu kabul ederken mutsuzluğu hiçe sayıyoruz ki? O da onun kardeşi değil mi, bize bir şeyler anlatmak istemiyor mu aslında?

Psikologlar yas süreci derler, bir şey bittiğinde (ayrılık, işten kovulma, ölüm, başarısızlık, dost kaybetme) bunu geciktirmeden yaşamalısın. Bilhassa mutsuz ol, ağla yas tut der psikologlar. Gizleme, gizlersen sonraya kalır. Neden mutsuz olduğunu anlamazsın. Bilincin o yası her türlü yaşar.

Her şeyde hüzün vardır biraz. Şiir bitti diye üzülmedin mi hiç? En sevdiğin filmi en sevdiğin insana izletirken sıkıldığını görmedin mi? Hiç anlaşılmak isteyip anlaşılmadın mı? Yalnız yürümedin mi sokaklarda gece yarısı? Büyümenin verdiği sancı işte. Şiir biter hüzünlenirsin ama gider o hüzne layık şiir yazarsın. En sevdiğin filme saygı duymayan birini hüzünle beraber kalbinden atarsın. Anlaşılmamanın verdiği o tuhaf belirsizlik hissini bir zaman sonra netliğe bırakırsın. Sen kendini anlarsın. Sen kendini anladığında anlaşılma ihtiyacı duymazsın. Yalnız yürüdüğün sokaklarda, o hüzne sarılır ve sadece senin yalnız olmadığını bu dünyada milyonlarca insanın biraz yalnız olduğunu anlarsın. Biz ki, öyle büyük insanlar değiliz. Mutluluk denizindeki hüzün gemileriyiz. Ne kadar şaşaalı ışıklar, aydınlatmalar son ses müzik çalsa da güvertemizde. Bizim ham maddemiz hüzünden yaratılmıştır.

 

 

 

Haber Kaynak : ÖZEL HABER


SÖYLEŞİ: BETÜL ERDOĞAN

Şiir: Levent Karataş

GÜLSER KUT ARAT

Öykü: Recep Nas  

Söyleşi: Demet Duyuler

MUSTAFA GÜNAY

Turgut BAĞIR

ŞİİR: ŞAHİN TAŞ  

Söyleşi: Demet Duyuler

BİR RESSAM VE BİR TABLO: SEYHAN ASLAN HANOTTE

ÖYKÜ: ELİF DERVİŞ

KİTAP İNCELEME: MELTEM KOFOĞLU

DENEME: BEHİYE H. MALKOÇ

SÖYLEŞİ: DUYGU HARMANCI KARAGÜLLE

ADANA BİLGE KAĞAN İLKOKULU 4/D SINIFI ÖĞRENCİLERİNDEN ÖYKÜLER

Şiir: Mustafa Suphi

Mehmet BİNBOĞA

Seyhan CAN

Öykü: Leylâ SERPİL

Öykü: Kafiye MÜFTÜOĞLU

Öykü: Jale Sancak