MANİCİ BAŞI
Tarih: 27.7.2016 08:23:41 / 305okunma / yorum
Hüseyin ÖZBEK

Av.Hüseyin Özbek                                                                                                                      14 Temmuz 2016

Maraz toprağın ekini  de maraz olur. Boy atmaz, dene tutmaz. Gün vurdu mu  kavrulur gider. Gömgök dururken hafta geçmeden  sararıverir.  Zayıf ekin tırpana gelmez, orakla biçilir. Tırpan erkeklerin, orak kadınların işidir.  Tek orakla  baş olmaz, yolmacının önündeki tarla uzadıkça uzar.  Köylüler bunu bilir, orakla biçilecek tarlaya sıra geldi mi konu komşudan, tuz ekmek dostlarından imece çağrılır.

Tahsin Çavuşların Guguk doruğundaki ekinin tavı geçmiş, kocamıştı. Bir iki gün daha günü yerse tohumunu da karşılamaz, dene olduğu gibi yere geçerdi. Haber salınan komşulardan, hısım akrabadan imeceye koşan kadınlar, kızlar tarlaya vardıklarında gün iki adam boyu anca yükselmişti. Tarlanın yama yuma yerlerini sabah serinliğinde aradan çıkarmak iyi olurdu. Kel yerler, orağa zor gelen kıyı bucak yolunursa gerisi kolaydı.

Toprağın gecenin serinliğini üzerinden atmasına, çiğ yaşının kalkmasına daha zaman vardı. Tarladan önce  damın  taşın işini görmüş, oğul uşağı doyurmuş, ocağı bucağı toplamış kadınlar için serinlikte yolma yolmak çocuk oyuncağıydı. Sol elle ekin sapları kavranır, sağ eldeki orakla dibinden kesilir. Çoğu kez köküyle gelen ekinin toprağının ayrışması için orağın tersiyle vurulduktan sonra öbek öbek destelenir. Öğlen verilen yemek arası, arada bir su içmek için testiye uzanma dışında bir elle  sapları kavralayıp diğeriyle oraklama sabahtan akşama durma hal tekrarlanır.

Ayağın ekinin, yolunmuş ekinin kokusu birbirinden farklıdır. Otların, ağaçların, çiçeklerin, yolunan kökle ele gelen toprağın kokusu da bir başkadır.Sabahleyin ekin tarlasına yayılıveren kadınlar  her sırrına aşina oldukları topraklarda bulunmanın rahatlığıyla öte dağı beri aktaracaklar, alt başından girdikleri tarlanın  üst başından çıkacaklardı. İnsanoğlu ile toprak arasında dünyaya göz açar açmaz kesilen göbeğin gömülmesiyle başlayan dostluk yıl yıla ulandıkça gelişir, derinleşir.  Gün gelip vade yetince ataları gibi kendilerini de bağrına basacağını bilirler. Analarının sırtında beşikle, kundakla ilk buluşmalarından bu yana tanış oldukları dost toprağın haz veren kokusuyla mest olurlar.

Sabah serinliğinde kıyı bucak toplanmış, tarlanın alt başından yukarıya doğru yolmaya başlamışlardı. Altı imecenin yan yana aynı anda orak çalıp, yoldukları ekini aynı anda destelemesindeki ahenk uzaktan bakanlar için artistik jimnastiğe benzer bir görünüm oluşturuyordu. Yolmacıların  eş zamanlı hareketlerindeki uyum  görülmeye değerdi. Orağın, taşla, toprakla sürtüşürken çıkardığı metalik tınılar yolmacılarda ahenk akordu etkisi yapıyordu. 

Civar tarlaların ağaran ekinleri de  tırpancıların, yolmacıların yolunu gözlüyordu.  Saffet Ağanın arpası bir iki gün içinde biçilmezse tırpanı çaldıkta pıtır pıtır dibine düşerdi. Musagilin kaplıcası tavlıydı. Bir haftası daha vardı. Ali Ağa´nın dere kıyısındaki buğdayı temelli ağarmıştı. Bu gün günlükçü tuttuğu tırpancılarıyla birazdan sökün ederdi.

Kimi eşeği ile kimi köpeği ile kimi ardına taktığı tayalarıyla tarlalarına giden komşular Döndü Kadın´a sesleniyorlardı;

-Kolay gelsin Döndü Kadın. Erkencisin maşallah.

-Kolaysa başınıza gelsin.

-Bereketli olsun. Kolaylamışsınız.

-Sağ olun. İş de aş da kalabalığınan. İmeceler sağ olsun.

Yoldan geçenin  tarlada tapanda çalışana tanış olmasa bile selam vermesi adettendir. Yedi kat yabancı da olsa  iyi dilekte bulunmak atalar töresidir. Selama karşılık vermek, yolcuyu dua ile uğurlamak da selam verilene düşer. Yazıda yabanda, tarlada harmanda sofra kurulmuşsa yolcunun;  “bereketli olsun” dileğine sofraya buyur edilerek karşılık verilir. Tanrının verdiği Tanrı misafiri ile bölüşülür. Kaşık yetmezse nöbetleşe kullanılır, yolcu kuru ağız gönderilmez.

Güneş yükselmeye, sıcak kendini hissettirmeye başlarken  komşu tarlalar ekin biçenler, yolma yolanlarla dolmuştu. İş kızışmaya, yorgunluk uç vermeye, ter imecelerin sırtından çıkmaya  başladığında maninin  vakti gelmiş demektir. Guguk Doruğunda atılan mani öte geçeden, Özbel´in tarlalarından rahatça duyulurdu. Hoş geldin manisiyle  uç açmak Döndü Kadına düştü:

Maniciyim ezelden

Gönül geçmez güzelden

Güzelin gözü çıksın

Meyil vermez tezelden

Mani biter bitmez imecelerin bir ağızdan çıkardıkları   “ Uyyyy!” nidası maninin beğenildiğine işaretti. Döndü kadının ardından imecelerden gelecek ilk mani genç kızlara düşmezdi. Uslu başlı yolmacının  hoş bulduk manisinden sonra onlara da sıra gelecekti:

Karşıda budak yanar

Vardıkça ırak yanar

Aşıklık bal şerbeti

İçtikçe yürek yanar

İmece başının ortaya attığı sevda manisinden sonra işin ne yana gideceği diğerlerinden gelecek karşılığa bağlıydı. İmecelerden biri maniye başlamak için avaza duracakken tırpanı omuzlamış, gündelikçileriyle yoldan geçen Ali Ağa´yı görüverdi. Karısını yıllar önce kaybeden, bir sürü oğul uşak arasında gönülden geçse de yeniden evlenemeyen Ali Ağa´ya atılacak mani belliydi:

Pencereden kuş uçtu

Yandı yürek tutuştu

Evlensene hay ağam

Yüzün gözün buruştu

Kadınların gülüşmesi, kızların kikirdeşmesi  maninin Ali Ağa´nın üstüne kara sakız misali yapıştığını gösteriyordu. Ali Ağa içinden boş mu versem, karşılık mı versem diye geçirdi.Altta kalmayı, mars olmayı da istemiyordu.Tırpanı ağaca dayayıp elini kulağına attı:

Sergende sütten kaymak

Yiyelim parmak parmak

Kız sen kimin yarisin

Her yanın oynak

Ali Ağanın manisine cevap verilemezse altında kalınacak şu kadar kadın bir adamın hakkından gelememiş olacaktı. Kadınlar birbirine baktılar. Döndü Kadın; siz hele geri durun bakalım deyip, Ya Mevladan koyuverdi:

Ak tavuğun iliklisi

Kara tavuğun kemiklisi

Benimle aşık atamazsın

Yazı Köyün sümüklüsü

Ali Ağaya verilen okkalı karşılığın ardından imeceler makaraları koyuverdiler.Orağı desteyi elinden düşürenler oldu. Zehra Gelin;

-Döndü Abla adama kış katığını yazdan yedirdin vallahi. Bunun altından kalkamaz ”  derken Ali Ağa´dan ikincisi geldi:

Ak kutunun kapağı

İçindedir kepeği

Ne dırlanıp duruyon

A Karagözün köpeği

Döndü Kadın karşı maniye yeltenirken Zehra Gelin;

-Abla ben şunun dersini veriyim de dili dişi kitlensin” diyerek inceden başlayıverdi;

Hay huluma huluma

Pekmez koydum tuluma

Söylersen mani söyle

Köpek gibi uluma

Ali Ağa kadınlara atacağı yeni maniyi düşünürken birden aklı başına gelir gibi oldu. Gün tepeye dikilmiş, öğlen yanaşmış , daha tarlaya varmamıştı. Akılsızlığına kızdı: “A, avanak Alim, ekin yere geçmiş sen kadınlarla mani atışmasına giriyorsun. Biçilecek ekinin, görülecek bir sürü işin varken mani senin neyine a benim safım.Günlükçüler de mani attık,yarenlik yaptık demezler. Yevmiyeyi tam isterler” diye geçirdi içinden. Tırpanı omuzladığı gibi kadınların gülüşmesine, ardından laf sokmalarına aldırmadan tarlaya doğru hızlandı.

Sıcak iyiden iyiye artıp toprak ısınmaya, taşlar el yakmaya başlamış, sabahtan beri arı gibi çalışan imeceler bayağı acıkmıştı. Tarla sahibine karın taşlama zamanın geldiği usulüne göre hatırlatılmalıydı. Zehra Gelin Döndü Kadına bakarak maniyi salıverdi:

Ala karganın ölüsü

Bitti tarlanın yarısı

Biz açlıktan ölüyoz

Tahsin Çavuşun karısı

Kinayeli maniden sonra imeceler bir ağızdan neşeli bir “Uyyyyy” çektiler. Döndü Kadının;

-Er öğlenden ne aşı, ne ayranı. Tarla bitmeden lokma yok” demesindeki maytaplığı hepsi biliyordu. -Çörek yoksa orak da yok, deyip orakları şakadan yere bırakıverdiler. Karşılıklı  iğnelemelerle biraz daha orak çaldıktan sonra Döndü Kadının;

-Elleriniz dert görmesin.Ayağınıza taş dolaşmasın.Ömrünüz uzun, düğününüz güzün olsun alkışıyla işe ara verildi. Koca meşenin gölgesine oturdular. Çam güvlekten birbirine su dökerek el yüz yıkayıp nefes aldılar.

Koca meşenin altına serilen sofraya fırdolayı oturup bulgur pilavına kaşık çalmaya başladılar.Ayran bakracı elden ele dolaşıyor, tepsideki tepeleme bulgura konup kalkan kaşıklar sayılmıyordu. İşe de aşa da aynı hızla saldıran imecelerin bulgur talimi tepsinin dibi görününceye kadar devam etti. Kaba gölgeye tok karınla  uzanmanın sonu uykudur. Bunu bilen imeceler  gönül  çekse de yemeğin ardından koca meşeye arka verip yanlamadılar.  Dereden bükten, hasıldan harmandan, sığırdan davardan söz açıp az biraz oyalandılar. İmece başının;

-Haydi gelinler, haydi kızlar.Biz buraya iş görmeye mi çene çalmaya mı geldik? Harman, davran demişler. Kalkın bakalım, buyruğuyla tarlaya yayılıverdiler.

Guguk doruğunun öğle sonrası güneşi yakar kavurur.Toprak ateş olup  parlayacak hale gelir.Sıcak ikindi sonrası ova yeli çıkıncaya kadar insanı temelli bunaltır. Gün ortasında börtü böceğin de sesi kısılır, şamataya ara verirler.  Sıcağın koyusuna soğuğun buyduranına bana mısın demeyip işini işleyip aşını kotaran kadınları akşama üst başından çıkılması gereken tarla bekliyordu. Tarlanın başına çıkmadan ardında ayağın ekin bırakıp gitmek imecenin ayıbı sayılırdı.

Macaroğlunun tarlasında tırpancıların ardından deste eden Mükerrem Kadın imecelere sataşmak, iş çıkarmak istedi. Arada dere de olsa  sesi beri yakaya gayet güzel ulaşıyordu. Döndü Kadının imecelerinden Marazların Ayşe´nin kocası epeydir gurbette idi. Yıl geçmiş daha dönmemişti. Onu gözüne kestirdi:

Akşam oldu ay da yok

Pilav pişti yağ da yok

Döşekler yayılı kaldı

Oynayacak yar da yok

Kinayeli söze, igneleyici kelama yarma vurmak denir. Ayşe, Mükerrem Kadınınyarmasının altında kalacak gelinlerden değildi. Kikirdeşip fıkırdaşan yoldaşlarına kulak asmasa bile maninin ardından civar tarlalardan  kopan; “Uyyyy” çığlıklarının altında kalamazdı. Akşama Guguk doruğundan mars olmuş, yarmanın karşılığını verememiş olarak dönemezdi:

Çaya aşağı kurt izi

Gurbet ayırdı bizi

Ayıran gurbet olsun

Mevlam kavuşturur bizi

-Kız gelin aşk olsun. Macaroğlunun cazgırının altında kalmadın ya pes doğrusu diye seslendi Döndü Kadın. Komşu tarlalardan da onaylayıcı nidalar Guguk doruğunda yankılanıyordu. Macaroğlu işin peşini bırakmaya niyetli değildi.İmecelere sataşmayı sürdürdü:

Karşıda yoldum yolma

Sahana koydum dolma

Behey deyyusun kızı

Hani yolduğun yolma

Macaroğlunun cazğırının ikinci manisi ortaya atılmıştı. İmecelerin tamamını tembel, kıçı  yerden kalkmaz, eli işe varmazlardan saymıştı. Zehra gelin siz hele geri durun dedikten sonra öte geçeye acı elma tokmağı misali manisini salıverdi:

Mani maniyi açar

Mani bilmeyen kaçar

Çok söyleme Mükerrem

Ağzına toprak kaçar

Mükerrem Kadının cevabına fırsat vermeden ikinci yarmayı Döndü Kadın salladı:

Saçak saçak gezerin

Yaş kiremit ezerin

Senin gibi maniciyi

Kendir ipe dizerin

Mükerrem Kadın Guguk doruğunun imeceleriyle işi uzatmayı göze alamadı.Dişine göre olmadıklarını anlayınca işine dönüp tıktıyı kesti. İmeceler de bu kadar kötek yetiversin deyip kestiler.

Hasangilin Ayşe ile Solumaların Ahmet beşik kertmesiydi. Babaları asker ocağına aynı kurada gittiler. Aynı bölüğe düştüler. Köyde çelik çomakla başlayan dostluk asker ocağında silah arkadaşlığı ile temelli pekişti.   Bebeler kundakta iken  asker ocağında aldım verdim ettiler.  Yediden yetmişe aşağı sokaktan yukarıya her Yazı köylü  vakti saati geldiğinde düğün dernek kurulacağını beşik kertmelilerin baş göz edileceğini biliyordu. Bıldır sene şakadan azma bir iş oldu. Asker arkadaşları arasında sakar kömüşten, ala öküzden başlayan tartışma uzadıkça uzadı. Sonunda tertipler horozu kavağa çıkardılar. En sonunda üçten dokuza yemini basıp selamı sabahı kestiler. Köy odasında, harman yerinde biri diğerini görünce selamsız geçip gitmeye başladılar.

Akşamda sabahta söz kesip şerbet içmeyi,  seymenli semetli düğünü bekleyen beşik kertmeliler babalarına bir şey de diyemediler. Ev kurmak, ocak yakmak için gün sayarken olan işe hayli üzüldüler. Karşıdan bir ışık gelir, uslular araya gider, iş düzelir diye umutla bekliyorlardı. Ahmet yukarı tarlada zağlı tırpanı ekine çalı çalıverirken maninin şamatanın kaynadığı Guguk doruğunda Ayşe´yi görür gibi oldu. Tırpanı bırakıp sınır taşına çıktı. Elini güneşe siper edip iyice baktı. İçini bir ılıklık kapladı:

-Essahtan o, vallahi Ayşe Kız. Oldu olacak, kırıldı nacak. Ya babası duyup temelli kızışır ya da imana gelip iş yoluna girer diye düşündü.  Elini kulağına atıp Guguk doruğuna doğru avaza başladı:

Ekin ekili kaldı

Saban dikili kaldı

Ellerin yari gelir

Boynum bükülü kaldı

Ahmet´in manisine kulak kesilen imeceler manalı manalı Ayşe´ye bakıp birbirlerini dürtmeye başladılar. Ayşe´nin hoşuna gitse de ilkinde karşılık vermedi. Ahmet ikinciyi yolladı:

Entarisi ilmeden
Söylemiyor gülmeden
Kız sen beni delirttin
On beşime girmeden

Yalnız imeceler değil çevreden duyanların hepsi mektubun kime yazıldığını biliyorlar, Ayşe´den bir ses, bir nefes bekliyorlardı. Ayşe  bir daha gelsin demedi. Sevdasını maniye döküp yukarı tarlaya doğru uçuruverdi:

Karanfil deste deste

Beni babamdan iste

Babam beni vermezse

Kıratı iyi besele

Sevdalıların yolma tarlasından arpa tarlasına, öte geçeden beri geçeye salınan, dağı taşı dolaşan manileri elbet anaların ataların kulağına da gidecekti.  Büyükler işi oluruyla halletmezlerse olacaklar da ayan beyan ortaya dökülmüştü. Gerisi uslulara, araya laf katıp işi üzüldüğü yerden ulayacaklara kalmıştı.

Mani, beyit derken tarlanın ucu görünmüş, bir evlek yer kalmıştı. Sınıra yaklaştıkça gayrete gelen, yorgunluğu tümden unutan imeceler aç kurdun kuzunun ardına düşmesi gibi  ekini önlerine katmışlardı. Gün sarkmaya, Karabük tarafı akşam kızıllığına bürünmeye, ova yeli imecelerin terli sırtlarını üşütmeye başlamıştı.

Öte geçede beri yakada sabahtan bu yana tırpan sallayanlar da ardından biçilen ekinleri desteleyenler de bu günlük bu kadar deyip örs çekici, tırmığı, dirgeni toplamaya başlamışlardı. Köye dönüşün vaktiydi. İmeceleri eve dönüşte sağılacak inekler, emzirilecek buzağılar, doyurulacak uşaklar bekliyordu. Sırtlarının döşek görmesine daha çok vardı.

Sabah çiğinde başlayan, yemek molasının dışında akşama kadar yolma yolan imeceler  gün batmadan son tutam ekinle birlikte orakları destelerin üstüne koyup doğruldular. Komşuluğun hakkını vermişler, gelmeseler yere geçecek ekini kurtarıp ambarın yoluna koymuşlardı.

Zehra Kadın kopardığı tarla dikenini şakadan Döndü Kadının arkasında iki kez vurdu. Kadimden beri adetti. Ekinin ayağı alınınca tarla sahibi kadına vurulan diken cevizli çörek isteriz demekti. Döndü Kadın´ın gece uykusuna ket vuran Guguk Doruğu nun maraz ekini yolunmuş, bir güzel destelenmişti. Zehra Gelini kucaklayıp imecelere döndü:

-Elleriniz dert görmesin. Beni bununla mı korkutacaksınız?  Yiyeceğiniz börek olsun, cevizli çörek olsun. Hepsini hak ettiniz. Hepsi helali hoş olsun. 

Döndü Kadın´ın aklına birden ay ışığında yolma yolduğu yıllar geldi. Peş peşe gelen uşakların kimi eşikte, kimi beşikte iken geceden çaldığı zamanları hatırlayınca bir hoş oldu. Gündüz dama taşa, hasıla harmana koşarken iş bir türlü bitmezdi. Bu günün işi yarına ulanıp dağ gibi olunca da altından kalkılmazdı.  Döndü Gelinin imdadına ay ışığı yetişirdi. Oğul uşağı, kızı kızanı doyurup uyuttuktan sonra gecenin serinliğinde ha gayret de gayret ay ışığında horoz ötünceye kadar yolma yolduğuna Guguk doruğunun tekmil meşeleri üçten dokuza tanıktırlar. O günler de bir günmüş diye geçirdi içinden.

Kadınlar, kızlar eteklerlini silkeleyip kuşaklarını berkittiler. Üst başlarına az buçuk çeki düzen verip kenara çekildiler. Öne geçen Döndü Kadının ardına dizildiler. Maraz ekinle akşama kadar cenk ettikleri muharebe meydanının muzaffer kahramanları olarak bele sokulu oraklarıyla Yazı Köye doğru yöneldiler.

 

Anahtar Kelimeler: MANİCİ, BAŞI
Yazarın Diğer Yazıları
Sayfa:
EKONOMİYE BAKIŞ
BAŞYAZI VE GÜNÜN YORUMU Çetin Remzi YÜREGİR
ÜÇ NOKTA SATIRBAŞI
Nurettin ÇELMEOĞLU - BİRAZ GÜL BİRAZ DİKEN
Nurettin ÇELMEOĞLU - BİRAZ GÜL BİRAZ DİKEN
TEL KAFES VE KUYU
Vahit ŞAHİN
Vahit ŞAHİN
DUVARA KARŞI YÜRÜMEK
Cumali KARATAŞ
Cumali KARATAŞ
”ÇUKUROVA´DAN SESLER-1” ALİ LİMONCU
Yılmaz AYDOĞAN / BÖYLE GİTMEZ!
Yılmaz AYDOĞAN / BÖYLE GİTMEZ!
GİRİŞİMCİ İDARECİLİK
Zeynep Kural-İNCE DOKUNUŞLAR
Zeynep Kural-İNCE DOKUNUŞLAR
ŞİMDİLİK HOŞÇA KAL CANIM, GÜZEL İZMİR
Ali MARALCAN- EMEKLİ KURMAY ALBAY
Ali MARALCAN- EMEKLİ KURMAY ALBAY
ULUSAL KURTULUŞ SAVAŞININ ÖZGÜRLÜK VE EGEMENLİK GÜNEŞİ 19 MAYIS 1919 SABAHI KAHRAMANLAR DİYARI SAMSUNDA DOĞDU
Hasan GÜNEŞ- İLK ADIM
Hasan GÜNEŞ- İLK ADIM
ÜNİVERSİTELERDE ÖRGÜTSEL ADALET
Ahmet ERDOĞDU
Ahmet ERDOĞDU
21.12.2015 DEN 23.11.2016 YAZI VE RÖPORTAJLAR-5
TURUNCU ADAM - Mahmut REYHANİOĞLU
TURUNCU ADAM - Mahmut REYHANİOĞLU
İNANMAK BU OLSA GEREK.
KONUK YAZAR
KONUK YAZAR
DÜŞÜNCENİN BİLİM, SANAT VE GERÇEĞE UYGUNLUĞU-Fikri Akdeniz (*)
Ahmet DUMAN
Ahmet DUMAN
YENİ ADANA 100. YILI RÖPÖRTAJI
Süreyya KÖLE - YANSIMALAR
Süreyya KÖLE - YANSIMALAR
ÜZÜNTÜYE CEZA
Mustafa Gazalcı -"Öğretmenin Not Defterinden"
Mustafa Gazalcı -"Öğretmenin Not Defterinden"
AYRICALIKLI OLAN KİM?
M. Ziya YERGÖK
M. Ziya YERGÖK
SAHADAN GÖZLEMLER: HAYIR YÖNÜNDE
Prof. Dr. Mehmet TOMANBAY
Prof. Dr. Mehmet TOMANBAY
EKONOMİYE HAYAT ÖPÜCÜĞÜ
Zekai BULUÇ
Zekai BULUÇ
MANİSALI ALİ BEY
İlhan ALPER
İlhan ALPER
ALİ LİMONCU VE “ÇUKUROVA´DAN SESLER”
Prof. Dr. İbrahim ORTAŞ,
Prof. Dr. İbrahim ORTAŞ,
Böylesi Ancak Bizde Olur Dedirtecek Bir Memleket Durumu
OKUR KÖŞESİ
OKUR KÖŞESİ
BAYRAM MI GELMİŞ?
TANSEL ÇÖLAŞAN
TANSEL ÇÖLAŞAN
Sevgili dostlar merhaba,
AHMET KAYTANCI-GÖKÇEBEL
AHMET KAYTANCI-GÖKÇEBEL
ZELİHA VE ÇOCUKLARI
Av.Cemil DENLİ
Av.Cemil DENLİ
“ARTIK MECLİS VAR !”
Can UĞURATEŞ-Sırası Geldikçe
Can UĞURATEŞ-Sırası Geldikçe
ORTADOĞU GELİŞMELERİ
Düşler Düşünceler-Tekgül Arı
Düşler Düşünceler-Tekgül Arı
Okur Hareketi
Hüseyin ÖZBEK
Hüseyin ÖZBEK
İNTİHAR BELGESİNİ YIRTAN MECLİSTEN ARDINDA İNTİHAR MEKTUBU BIRAKAN MECLİSE
Celal Topkan
Celal Topkan
ERDOĞAN FETÜLLAH GÜLEN İLİŞKİSİNİ, AMACINI VE SONUCUNU DOĞRU ANLAMAK VE KAVRAMAK GEREKİYOR
Saniye Akay Demirel
Saniye Akay Demirel
´Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın.´
Mahmut TEBERİK- AYRAÇ
Mahmut TEBERİK- AYRAÇ
Ben, Sen, O. Biz, Siz, Onlar
Cihat OVALI-SPOR YORUM
Cihat OVALI-SPOR YORUM
MAVİ ŞİMŞEKLER 34 PUANA DEMİR ATTI
Ahmet DOKUZOĞLU-NE DEMİŞTİK?
Ahmet DOKUZOĞLU-NE DEMİŞTİK?
YEMEN NERE? KOZAN NERE?
Cezmi DOĞANER
Cezmi DOĞANER
ÜNİVERSİTE VE ELİF HOCA
Tufan ALPAT-EMEKLİ HAKİM
Tufan ALPAT-EMEKLİ HAKİM
ADANA´DA FUTBOL
Ahmet YAHŞİ
Ahmet YAHŞİ
İHTİYARLAR PERİŞAN EDİLMESİN
Birgül Ayman GÜLER
Birgül Ayman GÜLER
AKP´NİN ANAYASA DEĞİŞİKLİĞİ KOMİSYONDA ELE ALINIRKEN, “REJİM DÖNÜŞTÜRÜLÜYOR” ELEŞTİRİLERİ SÜRÜYOR
GÖKTEN GELEN-BASRİ GÖK
GÖKTEN GELEN-BASRİ GÖK
PROMOSYON NEDİR?
AZ ve  ÖZ A.AKDAMAR
AZ ve ÖZ A.AKDAMAR
BİRİ ANLATSA!...
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
Bugün
25 °C
Pazartesi
25 °C
Salı
25 °C
Çok Okunanlar
Çok Yorumlananlar
ÜÇ NOKTA SATIRBAŞI

/resimler/2016-2/23/1416139429844.jpg

ADANA`DA NÖBETÇİ ECZANELER

/resimler/2015-5/28/1255038362873.jpg

ADANA İLİ ÖNEMLİ TELEFONLAR

/resimler/2016-3/22/1515302901917.jpg