GİDİP DÖNEMEYENLERİN HİKÂYESİ ADI YEMEN´DİR – 3
Tarih: 5.10.2013 10:11:55 / 545okunma / 0yorum
Ahmet ERDOĞDU

Değerli okurlar, bu hafta size Mustafa Balbay´ın “Yemen Türkler Mezarlığı” adlı kitabından aldığım Çakıt suyunun üzerindeki köyünde yaşayan Emine Bacının hikayesini anlatacağız. Burada o zamanın Türkçesine fazla dokunmadık çünkü hikayeyi o zamanların diliyle anlatmak daha anlamlı olur düşüncesindeyiz.

Halkevleri dergisi Ülkünün Eylül 1935´te yayımla­nan 31. sayısındaki Ferid Celal Güvenin "Yemen Türküsü" adlı ya­zısından, Cumhuriyetin ilk yıllarındaki Yemen yarasının nasır bağ­lamamış sızıları sözcük sözcük dökülüyor.

Sıcaktan yorgun düşen şehir, akşam olunca soluğu daralmış bir insan gibi serilmişti. Irmağın üzerindeki su dolapları gevşek, ağır bir inilti içinde kanatlarını söğüt dallarına çarpa çarpa dönüyor, yarasa­lar tembel tembel uçuşuyor... Bu yorgun, buğulu havayı ara sıra bir baykuş sesi bıçak gibi kesiyor. Toprak gündüzden emdiği güneşin kızgın dalgalarını hâlâ püskürtüyor, duvar dipleri bir fırın ağzı gibi alev saçıyor­du.

Damın bir kenarına serilmiş hasırın üzerinde başımı bir Lo taşına dayamış gittikçe lacivertliği koyulaşan gökyüzündeki yıldızlara bakıyordum. Samsun yolu, zamanla toprak bahtında sedefleşmiş cam bir bi­lezik gibi gökyüzünü ortadan ikiye ayırıyor... Akşam yıldızı, sarı bir mum ışığına ne kadar benziyor... Daha sonra ufkun biraz yukarısında görünen ülker; soğuk bir pınar suyunda buğulandırılmış bir salkım beyaz üzüm gibi pırıl pırıl yanarak aşağı sarkıyor... Kutup yıldızı, buna köylüler demir kazık diyorlar, çevresinde parlaklıkları birbirine ben­zeyen yedi yıldız, “Güya; yaşadığı zamanlarda haksız olarak başı ke­silmiş bir babanın yedi oğlu varmış. Babalarının ruhu öldürüldükten sonra göklere çekilmiş, öndeki dört yıldız tabutun dört köşesine yapışan büyük oğulları, arkadakiler ellerinde su taşıyan üç küçük oğul... Haksız yere başı kesilen babalarının ölüsünü yedinci kat göğe Tanrının önü­ne götürüyorlar...

Dünyada böyle haksızlığa uğrayanlar üstünü çiğnediğimiz top­raklarda kalmazlar, haksızlığın yaşadığı yerde mazlum bulutların do­laştığı boşluklara yükselir..."

Bu masal; güçlükle ciğerimde dolaşan sıcak havayı ince bir süz­geçten geçirerek serinlendiriyor. Akımdaki hasırı bir kanat yaparak serin, yıldızlı boşluklarda uykusunda uçan bir adam-çocuk saffetiy­le uçmak istiyorum.

Uyuma oğlum... Asker nöbet çalacak...

Uzaktaki meydanlığı dolduran çadırların etrafına sanki yüzlerce ateşböceği konmuş... Sesler bazen büyüyor, bazen iyice anlaşılmadan kayboluyor... Ara sıra keskin bir boru sesi, bu sıcak ağustos gecesi­nin içine dalıp boğuluyor... Uzaktan bir üfürmeyle sönecek gibi gö­rünen bu bir yığın ışığın içinden ezgin havalar işitiliyor... Asker nö­bet çalıyor.

Hasırın bir köşesinde Emine bacı oturuyor; sanki oraya çivilen­miş ne bir şey diyor, ne kımıldıyor. Anam ona soruyor:

Emine bacı askerlerin çaldıkları güzel mi?

"Güzel mi, kötü mü, ne bileyim hatın... Yalnız içimi eziyor, yüreğim ağzıma geliyor tıkanıyor… Memed gidecek de gelmeyecek gibi geliyor…”

—  Emine bacı, oğlanın üzerine öyle kötü şeyler yorma... Her as­kere giden gelmeseydi bu yurdda adam kalmazdı...

"Sanki kaldı mı? Bacı! Onlar yaylaya geyik avına çıkmıyorlar, Yemen´e gidiyorlar Yemen´e! Oraya gidip de dönen kaç babayiğit gör­dük? Dal gibi yavrular ya gittiler dönmediler, ya döndüler kötürüm olup ocak başında kaldılar. Yemen bu bacı... Yemen! Kızgın saca dokunulur mu, güneşe göz dayanır mı? Peygamber yurdu diye yürekle­rimizi koparıyorlar, onları cehenneme kütük atar gibi çölün ortasına atıyorlar. Beni günaha sokma bacı, oğlun var büyüyor, Tanrı onu bu kötü rüyadan saklasın..."

—  Bari Memed´in yanında böyle deme, sonra oğlanın yüreği al­tüst olur.

O gittiği yerin ne olduğunu benden daha iyi biliyor. Dedesi git­ti gelmedi, babası gitti dönmedi, emmisi gitti sesi çıkmadı, gidip dön­meyen yerlere gitmenin ne olduğunu anlamayacak çağda değil ki... Onun niyeti kötüydü, çöle gidip Arapla boğuşacağıma, dağa çekilir kendi ilimin, kurduna kuşuna yem olurum diyordu...

Biz bugüne kadar eteğimize kir getirmedik, hükümet zaptiyesi oca­ğımızın başından asker kaçağı kaldırmadı... Ona “Git oğlum, Tanrı ke­rimdir,” dedim. “Kaçak anası olmayı bana yakıştırır mısın? Günü ge­len ölür... Sen çok tazesin, ecel senin gibi çiçeklere dokunmaya utanır...” dedim. O öyle bir yüzüme baktı ki içimden bir iğne geçti sandım.

“Korkma ana, ben soyumuza kir getirmem. Yalnız Tanrının Yemen´deki kuyusu çok derin olacak ki giden düşüp kalıyor” dedi.

O sabah asker, çadırını yıkmış, katırlarını yükletmiş istasyona doğ­ru yürüyüşe geçmişti. Askerin önünde bir muzika yürüyordu, iriyarı kara sakallı bir asker alayın önünde kırmızı meşin kılıf içindeki bay­rağı taşıyordu. Kalın, boğucu bir toz bulutu içinde yürüyen askerle­rin yanında başı açık, çıplak ayaklı çocuklar, çarşaflarını omuzlarından geriye atmış değneğine dayana dayana yürüyen ihtiyar kadınlar, göz­lerinin yaşlarını örtülerinin kenarlarına silen genç gelinler de hızlı hızlı yürüyorlardı.

Bunları seyreden çok kamburlaşmış bir ihtiyarın kulağına bir ço­cuk bağırıyor:

Yemen´e gidiyorlar... Baba... Yemen´e...

İstasyonun küçük bir çinko saçağı altında, dut ağaçlarının diple­rinde karışık bir kalabalık bir dala asılmış arı hevengi gibi kaynaşıp uğulduyor. Değneklerini yere vura vura ´sebil... sebil...´ diye bağrışan kör dilenciler kırık testilerden su dağıtıyorlardı.

Artık askerler trene iyice yerleşmiş, vagonların etrafına süngülü nöbetçiler konmuş, kalanlarla gidenlerin arasına süngüden bir çit çe­kilmişti. Lokomotifin istim borularından çıkan ıslık sesleri trenin yü­rümeye başladığını anlatıyordu.

Fesinin altına geçirdiği kırmızı benekli mendilin altında sakalının akları seçilen, ceketinin düğmeleri çözük bir redif muzika zabiti va­gonların önünde duran takımına kınından sıyırdığı paslı kılıcıyla bir işaret verdi. Muzika üç defa selam havası çaldı, asker üç defa bağırdı.

Bundan sonra acı bir düdük sesine düzensiz bir muzika sesi karıştı:

"Ey gaziler! Yol göründü gene garip serime..."

Lokomotif vagonları zorlukla çekiyordu, bir avuç içi kadar duvar gölgesine, saçak altlarına sığınanlar birbirlerine karıştılar, tıklım tıklım vagonları dolduran askerler bir ağızdan Yemen türküsünü söy­lüyorlardı:

Aman ana... Canım anal.. /Sütün emdim kana kana... /Ben Yemen´e gidiyorum/ Helal eyle sütün banal...

Emine bacının eteklerine sıkı sıkıya yapışmıştım. Ortalık bir ana baba günü olmuştu. Üzerimize kalın bir toz bulutu çökmüştü. Vagonlar seçilemez bir hayal gibi süzülüp geçiyorlardı. Lokomotif sanki bir ca­navardı, korkusu dağ gibi yürekleri ezen bir cehenneme doğru, bin­lerce insanı, ana, yavuklu kucağından çivi söker gibi çekip götürü­yordu... Dizini döven, kanını içine akıtan bu kalabalık gidenlerin ar­kasından uğunuyor.

Gitme Yemen´e Yemen e/ Yemen sıcak dayanaman/ Tan borusu er vurur /Sen cahilsin uyanaman...

Emine bacı bir yandan söylüyor, bir yandan terden, tozdan yüzüme yapışmış saçlarımı okşuyor, beni; biraz önce Memedini yaptığı gibi bağrına basıyordu...

Gitme Yemen´e Yemen´e /Yemen sıcak kahve pişer... /Asker talime çıkınca /Aceminin aklı şaşar...

Tren artık kıvrıntıyı dönmüştü. Biteviye çalan lokomotifin düdüğü kısılmış, sesler gittikçe kayboluyor, silikleşiyor, sona ermiş bir nefes takatsizliği içinde her şey yorgun cansız düşüyordu. Yemen türküsünün son yangıları kulaklarda bir çınıltı gibi inceliyordu.

Kara çadır is mi tutar, /Martin tüfek pas mı tutar /Ağlasın anam bacım´. /Elin kızı yas mı tutar...

Kimde ağlayacak can, hangi gözde yaş kalmıştı? Korkunç bir gök gürültüsünden sonra bulutlarla hızla yere dökülen iri damlalara ben­zeyen gözyaşları artık kurumuştu. Yağmur sonu selleri gibi insanlar sokaklarda akışıyorlar.

Bazı yıllar şehir çok sıcak oluyordu. O zaman biz de yazı geçir­mek için Emine bacının Toros Dağları eteklerinde, Çakıt kenarından köyüne giderdik. Emine bacıyı oradan tanıyorduk. Damı bir tepenin sırtıyla birleşmiş evinin önünde küçük bir bağı, birkaç yüz dönüm iyi bakılmış tarlası, besili inekleri, davarları vardı. O bizi çok kere keçi boynuzu ağacının koyu gölgesine götürür, köy masalları söylerdi. Hele davarları sağarken söylediği türküler çok hoşumuza giderdi... Yolun üzerindeki iki gözlü, taş tekneli pınarı, derenin kenarındaki yunak ye­rini büyükbabası yaptırmıştı. Bunun için Emine bacı köyün ileri ge­lenlerinden sayılıyordu.

Emine bacı oğlu Yemen´e gittikten sonra bir daha şehre inmemişti. Memed´in gidişi o gidiş olmuş. Birkaç mektup... Sonra sonsuz bir ses­sizlik...

Aradan yıllar geçmişti, bir gün yolum bu köye uğradı. Emine bacıyı sordum, "sağdır, evinde oturuyor" dediler. Onu evin önündeki haymanın duldasında bir keçe parçasının üzerinde bağdaş kurmuş otu­ruyor buldum. Yerinden kımıldayamıyordu... Kendisine adımı ver­dim, eliyle yüzümü, başımı uzun uzun yokladı:

Tanıdım tanıdım... Koskoca delikanlı olmuşsun, ne olurdu göz­lerim görseydi de sana doya doya baksaydım...

"Gözlerine ne oldu bacı?"

Ne olacak? Kuru ağrı, 20 yıldır gözümden yaş yerine ağı aktı. Sonra da nasıl bir pınar gözüne taş tıkanır da kurursa, gözlerim de ku­rudu, işte böyle körkütük oldum.

El yordamıyla keçenin ucunu kaldırdı. Sararmış, kenarları örse­lenmiş bir kâğıt parçası çıkardı ve bana uzatarak, "Şunu bir de sen oku bakayım," dedi.

Kalın bir kamış kalemiyle, satırları yukarı doğru yazılmış bir as­ker mektubu idi.

Mektubun altında büyük rakamla 1319 tarihi yazılmış. Bir ke­narında da geniş bir parmak izi görünüyordu. (Bu Memedin anasına son mektubuydu)

Emine bacı başını iki yana sallıya sallıya beni dinliyor, artık ku­rumuş, içeri çökmüş ufak iki karanlık delikten başka bir yanı görün­meyen gözlerini uğuyor, Yemen türküsü söylüyordu:

Günden yanı soldumu ola, /Yerden yanı uldumu ola /Memedimin ala gözün/ Karıncalar oydumu ola.

Yirmi beş yıl önce azgın bir yaz gününde kendisini Yemen´e yol­cu ettiğimiz Memed´in o ince dal gibi boyunu, canlı ala gözlerini iyi­ce hatırlıyorum. O da ötekiler gibi ucu bucağı bilinmeyen çöllerde. Kimbilir hangi rüzgâr onun da üzerine bir kum tepesi getirip çökertmişti. Kızgın bir güneş yalımı kim bilir onu nasıl çarpıp yere sermiş, kim bilir aç çöl karıncaları nasıl onun ala gözlerine çoğuşmuşlardı.

Emine bacı, "oğul" dedi, "artık Yemen´e asker gitmiyormuş öyle mi?"

Öyle Emine bacı. Artık Yemen bizden çıktı...

"Desene ki oğul cehennemin kapısı kapandı. Yıllarca yüreklerimizi koparıp koparıp oraya gönderdik. Neye yaradı bu iş? Tanrıya yaran­mak için mi bunları yaptık? Giden gelmez yerlerde yavrumuzun ne işi vardı? Ne ise olan oldu. Giden gitti, giden gelmedi... Tanrı sizleri ananıza bağışlasın. Ana olmak güç şey yavrum. Hele bizim gibi ana..."

Emine bacının kırmızı baş bağının kenarından dışarı çıkmış ak saç­larını okşadım... Katı kuru elini dudaklarıma götürdüm. Elleri buz ke­silmişti. Boğazına düğümlenen kısık bir sesle türküsüne yeniden baş­ladı:

Tarlalarda biter kamış,/ Uzar gider vermez yemiş./ Çöl Yemen´de iki kardeş; /Biri Memed, biri Memiş....

Emine bacı, "işte yavrum, çocuklarımız yemişsiz kamışlar gibi Ye­men çöllerinde kuruyup kaldılar," dedi.

Haymanın duldasından epeyce uzaklaştım. Arkamdan onun se­sini duydum:

"Oğul... Oğul... Pınarın yanından geçerken Memedimin canı için bir avuç soğuk su iç..."

 

Değerli okurlar bu hikayeden sonra sizlere Milli Savunma Bakanlığından almış olduğumuz bilgilere dayanarak isimleri belirlenen, Yemen´de şehit olan Adanalıların listesini aşağıda sunuyoruz.

 

ADI

BABA ADI

DOĞUM

TARİHİ

RÜTBESİ

ŞEHİT OLDUĞU TARİH

ŞABAN

MEHMET

1879

ER

30/09/1321

MUSTAFA

ALİ

1883

ER

28/11/1321

MUSTAFA

MUSTAFA

1879

ER

24/11/1320

HASAN

M.SEYDAR

1883

ER

01/10/1321

HALİL

SÜLEYMAN

1879

ER

01/02/1321

 

 

                                                                                              Devam Edecek

Anahtar Kelimeler: GİDİP, DÖNEMEYENLERİN, YESİ, YEMEN
Okuyucu Yorumları (0 yorum)
Adınız Soyadınız *
E-Posta *
 
Telefon
Güvenlik *
Yenile
 
Yorumunuz *
Yazarın Diğer Yazıları
ATATÜRK´ÜN İZİNDE (4) (09 Kasım 2016 - Çarşamba)
ATATÜRK´ÜN İZİNDE (3) (02 Kasım 2016 - Çarşamba)
ATATÜRK´ÜN İZİNDE (2) (25 Ekim 2016 - Salı)
ATATÜRK´ÜN İZİNDE (1) (19 Ekim 2016 - Çarşamba)
KURTULUŞ SAVAŞI GÜNLERİ (8) (24 Mayıs 2016 - Salı)
KURTULUŞ SAVAŞI GÜNLERİ (7) (16 Mayıs 2016 - Pazartesi)
KURTULUŞ SAVAŞI GÜNLERİ (6) (07 Mayıs 2016 - Cumartesi)
KURTULUŞ SAVAŞI GÜNLERİ (5) (02 Mayıs 2016 - Pazartesi)
“MİSAK-I MİLLİ ASGARİ PROGRAMDIR” (04 Nisan 2016 - Pazartesi)
KIBRIS NEREYE GİDİYOR? (22 Şubat 2016 - Pazartesi)
CHP NEREYE GİDİYOR? (3) (08 Şubat 2016 - Pazartesi)
CHP NEREYE GİDİYOR? (2) (05 Şubat 2016 - Cuma)
CHP NEREYE GİDİYOR? (1) (05 Şubat 2016 - Cuma)
DR. SEDA BAYINDIR ULUSKAN´LA SÖYLEŞİ (25 Ocak 2016 - Pazartesi)
TÜRKİYE VE DÜNYADA ENERJİ SORUNU (01 Ocak 2016 - Cuma)
KURTULUŞ SAVAŞININ KAHRAMAN GAZETESİ (25 Aralık 2015 - Cuma)
ERİŞ ÜLGER İSTANBUL SÖYLEŞİSİ (28 Kasım 2015 - Cumartesi)
TARİHTE BU HAFTA 29 EKİM ÖZEL YAZISI (29 Ekim 2015 - Perşembe)
HEPİMİZ OSMANLICA ÖĞRENİYORUZ! (05 Ekim 2015 - Pazartesi)
ÇANAKKALE CEPHESİ (05 Ekim 2015 - Pazartesi)
I. DÜNYA SAVAfiININ 100. YILI (05 Ekim 2015 - Pazartesi)
I. DÜNYA SAVAfiININ 100. YILI (05 Ekim 2015 - Pazartesi)
I. DÜNYA SAVAfiININ 100. YILI (05 Ekim 2015 - Pazartesi)
I. DÜNYA SAVAfiININ 100. YILI (05 Ekim 2014 - Pazar)
I. DÜNYA SAVAfiININ 100. YILI (05 Ekim 2014 - Pazar)
I. DÜNYA SAVAfiININ 100. YILI (05 Ekim 2014 - Pazar)
I. DÜNYA SAVAfiININ 100. YILI (05 Ekim 2014 - Pazar)
I. DÜNYA SAVAfiININ 100. YILI (05 Ekim 2014 - Pazar)
I. DÜNYA SAVAfiININ100. YILI (05 Ekim 2014 - Pazar)
I. DÜNYA SAVAfiININ 100. YILI (05 Ekim 2014 - Pazar)
I. DÜNYA SAVAfiININ 100. YILI (05 Ekim 2014 - Pazar)
NEDEN 29 EKİM? (05 Ekim 2013 - Cumartesi)
TARİHTE BU HAFTA (05 Ekim 2013 - Cumartesi)
ERİŞ ÜLGER İSTANBUL SÖYLEŞİSİ (01 Ocak 0001 - Pazartesi)
Sayfa:
EKONOMİYE BAKIŞ
BAŞYAZI VE GÜNÜN YORUMU Çetin Remzi YÜREGİR
ÜÇ NOKTA SATIRBAŞI
Nurettin ÇELMEOĞLU - BİRAZ GÜL BİRAZ DİKEN
Nurettin ÇELMEOĞLU - BİRAZ GÜL BİRAZ DİKEN
HAVADAKİLER
Vahit ŞAHİN
Vahit ŞAHİN
4.ŞEHİR TİYATROLARI BULUŞMASI
Cumali KARATAŞ
Cumali KARATAŞ
“ÇUKUROVA´DAN SESLER-3” KAZIM KARAÖRS ***UNUTULAN BİR SAZ USTASI KAZIM KARAÖRS***
Yılmaz AYDOĞAN / BÖYLE GİTMEZ!
Yılmaz AYDOĞAN / BÖYLE GİTMEZ!
ARJANTİN´DEN GÖNDERİLEN SİLAHLAR
Zeynep Kural-İNCE DOKUNUŞLAR
Zeynep Kural-İNCE DOKUNUŞLAR
NUTUK´U ANLAMAK
Ali MARALCAN- EMEKLİ KURMAY ALBAY
Ali MARALCAN- EMEKLİ KURMAY ALBAY
19 EYLÜL GAZİLER GÜNÜ BÜYÜK TÜRK MİLLETİNE VE KAHRAMAN TÜRK ORDUSU İLE EMNİYET MENSUPLARINA KUTLU VE MUTLU OLSUN
Hasan GÜNEŞ- İLK ADIM
Hasan GÜNEŞ- İLK ADIM
OKUL MÜDÜRÜ BİLGİYİ ÖĞRETMENDEN SAKLAMAMALI
Ahmet ERDOĞDU
Ahmet ERDOĞDU
21.12.2015 DEN 23.11.2016 YAZI VE RÖPORTAJLAR-5
KONUK YAZAR
KONUK YAZAR
FİFA KOKARTLI İLYAS AYAN´A VEFA
Ahmet DUMAN
Ahmet DUMAN
Az Gittik, Uz Gittik-2
Mustafa Gazalcı -"Öğretmenin Not Defterinden"
Mustafa Gazalcı -"Öğretmenin Not Defterinden"
SES BAYRAĞIMIZI DALGALANDIRMA ZAMANI
M. Ziya YERGÖK
M. Ziya YERGÖK
SAHADAN GÖZLEMLER: HAYIR YÖNÜNDE
Cezmi DOĞANER
Cezmi DOĞANER
PARTİ İÇİ DEMOKRASİ VE KATILIM
Prof. Dr. Mehmet TOMANBAY
Prof. Dr. Mehmet TOMANBAY
RANT MI ÖNEMLİ YEŞİL ALANLAR MI?
Prof. Dr. Özer OZANKAYA
Prof. Dr. Özer OZANKAYA
NUTUK (SÖYLEV), YÜCE DEĞERİNİ, 90. YILINDA DA TÜM GÖRKEMİYLE KORUYOR!
Zekai BULUÇ
Zekai BULUÇ
“ASMAYIP DA BESLEYELİM Mİ ?” EKOLÜ
Prof. Dr. İbrahim ORTAŞ,
Prof. Dr. İbrahim ORTAŞ,
Araştırma Üniversiteleri, Çukurova Üniversitesinin Kaçırdığı Şansı Yeniden Yakalama Olasılığı Ve Öneriler İbrahim Ortaş, iortas@cu.edu.tr
OKUR KÖŞESİ
OKUR KÖŞESİ
BAYRAM MI GELMİŞ?
Can UĞURATEŞ-Sırası Geldikçe
Can UĞURATEŞ-Sırası Geldikçe
BÖLGESEL GELİŞMELERE KISA BİR DEĞERLENDİRME
Celal Topkan
Celal Topkan
BİR TOPLUM EKONOMİK OLARAK NASIL ÇÖKER
Av.Cemil DENLİ
Av.Cemil DENLİ
ARMAGEDDON
Saniye Akay Demirel
Saniye Akay Demirel
´Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın.´
İlhan ALPER
İlhan ALPER
YİTİK BİR SAZ: KAZIM KARAÖRS
Mahmut TEBERİK- AYRAÇ
Mahmut TEBERİK- AYRAÇ
Sözüm Sana İşçi Sınıfı!
Cihat OVALI-SPOR YORUM
Cihat OVALI-SPOR YORUM
DERBİNİN GALİBİ TARAFTAR
Ahmet DOKUZOĞLU-NE DEMİŞTİK?
Ahmet DOKUZOĞLU-NE DEMİŞTİK?
BİZİM KÖY´ÜN HALLERİ (NAR)
TURUNCU ADAM - Mahmut REYHANİOĞLU
TURUNCU ADAM - Mahmut REYHANİOĞLU
DR.ERCAN ATALAY VE ASKF
Süreyya KÖLE - YANSIMALAR
Süreyya KÖLE - YANSIMALAR
ÜZÜNTÜYE CEZA
Tufan ALPAT-EMEKLİ HAKİM
Tufan ALPAT-EMEKLİ HAKİM
FINDIK OLAYI VE BENZERLERİ
Hüseyin ÖZBEK
Hüseyin ÖZBEK
TAHSİN ÇAVUŞ´UN ÖLDÜĞÜ GÜN
Ahmet YAHŞİ
Ahmet YAHŞİ
HER MAÇ BÖYLE OLMALI
Düşler Düşünceler-Tekgül Arı
Düşler Düşünceler-Tekgül Arı
Okur Hareketi
Birgül Ayman GÜLER
Birgül Ayman GÜLER
AKP´NİN ANAYASA DEĞİŞİKLİĞİ KOMİSYONDA ELE ALINIRKEN, “REJİM DÖNÜŞTÜRÜLÜYOR” ELEŞTİRİLERİ SÜRÜYOR
TANSEL ÇÖLAŞAN
TANSEL ÇÖLAŞAN
Sevgili dostlar merhaba,
GÖKTEN GELEN-BASRİ GÖK
GÖKTEN GELEN-BASRİ GÖK
ÜLKEMİZDEKİ SURİYELİLER;
AZ ve  ÖZ A.AKDAMAR
AZ ve ÖZ A.AKDAMAR
BİRİ ANLATSA!...
AHMET KAYTANCI-GÖKÇEBEL
AHMET KAYTANCI-GÖKÇEBEL
ZELİHA VE ÇOCUKLARI
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
Bugün
16 °C
Pazar
16 °C
Pazartesi
16 °C
Çok Okunanlar
Çok Yorumlananlar
ÜÇ NOKTA SATIRBAŞI

/resimler/2016-2/23/1416139429844.jpg

ADANA`DA NÖBETÇİ ECZANELER

/resimler/2015-5/28/1255038362873.jpg

ADANA İLİ ÖNEMLİ TELEFONLAR

/resimler/2016-3/22/1515302901917.jpg

HAFTANIN PANAROMASI

/resimler/2017-10/17/1339146229905.jpg