ALİM SİMİT SATIYOR
Tarih: 5.3.2018 13:34:28 / 126okunma / 0yorum
Cumali KARATAŞ

Ali okula gitmeye başladığında ailesini de bir düşüncedir almıştı. Düşündükçe meraklanıyorlardı. Kaygıları artıyordu anne ve babasının. Bu çocuk okula nasıl gidip gelecekti. Önü kıştı çünkü. Yağmur çamur olmaya başlayacaktı. Göz gözü görmeyen karanlıkta uyanacaktı sonra. Nasıl yapacaktı bu çocuk.

Arada sırada olabilirdi belki ama sürekli olarak Ali´yi okula getirip götürmekte olası değildi. Evden birinin bu görevi üstlenmesi de birçok yönden zordu. Evin tek çocuğu Ali´ydi çünkü.

Hepsinden önemlisi de Ali bunları yalnız başına yapmalıydı. Yapmalıydı ki, kendine olan güvenini kazanabilsin. Annesi de aynı düşüncedeydi. Hayatta başarmak için kendine güven çok önemliydi. Ali de kendine olan güvenini kazanmalıydı. İlk günler götürülüp getirilmeliydi elbet ama sonraki günlerde okul arkadaşlarıyla birlikte gidip gelebilirdi. Zaten kendilerine yakın olan aynı okuldan bir arkadaşı da vardı Ali´nin. Onlarla birlikte gidip geldiğinde Ali okula daha kısa zamanda alışabilirdi.

Bazen annesi de bırakabilirdi okula; ama sonsuza kadar olacak bir şey değildi elbette… 

Sonuçta öyle de oldu…

İlk günlerde bazen annesi onu okula kadar bırakıyor, bazen de babası okul çıkışı Ali´yi alıyordu. Sonraki günlerde okula yalnız gidip gelmeye başladı. Daha sonra bir kaçırılma girişimi gibi bir olay yaşadıktan sonra da, okula birlikte gittikleri  yolda rastladığı arkadaşlarına katılarak okula gidiyordu. 

Böylece Ali okula ve okul arkadaşlarına alışmıştı. Her gün de isteyip, severek okula gidip geliyordu. Öğretmenleri de Ali´yi sevmeye başlamışlardı. Sınıfın sevimli ve çalışkan bir öğrencisiydi Ali.

Ali artık tam bir okullu olmuştu.

Söz dinleyen, çalışkan ve duyarlı bir öğrencisiydi Ali okulun.

Ali okula gidiyordu gitmesine ama annesi onun çalışıp para kazanmayı benimsemesini de istiyordu. Böylece para kazanmanın zorluğunu bilecekti. Çalışkanlığına sorumluluğunu da ekleyecekti. Hem ticareti, alışverişi öğrenecekti, hem okuyacaktı. Hayat koşullarının içerisinde yoğrula yoğrula deneyim kazanacaktı.

Çalışıp para kazanmanın kolay olmadığını yaşayarak öğrenen Ali, hayatın zor koşullarında kendine bir yol çizebilecekti. Böyle olunca, hayatını daha iyi değerlendirebileceğini, geleceğini daha iyi kurabileceğini düşünüyordu annesi onun.

Ali´nin annesinin diğer bir düşündüğü şey de ondaki sorumluluk duygusunun gelişmesiydi. Dürüst, onurlu, sorumlu ve çalışkan bir çocuk olmasını istiyordu Ali´nin.  Ve hayatta inançla, yılmadan çalışmalıydı Ali.  Çünkü başarıya giden yol ancak bu erdemleri taşımaktan geçmekteydi. Ve Ali de mutlakla başarmalıydı. Mutlaka gelecekteki hedefine ulaşmalıydı. Zaten başarmadan da başka da bir seçenek yoktu önünde. Böylece Ali hayatta daha başarılı olacak, daha büyük işler başaracaktı.

                        Yaşadıkları hayatın gerçek olan bir yanı da vardı…

Yoksul bir ailenin çocuğuydu Ali…

Babasının düzenli bir işi yoktu. Gündelik ne kazandıysa onunla geçindiriyordu evini. Hayat sigortası, sağlık güvencesi, işi, maaşı yoktu.  Tek gücünün yettiği sağlığı ve emeğiydi. Onlar da kendine olduğu sürece zorsunmadan çalışıp didinirdi. 

Bu yüzden geçen gün oldukça düşünceliydi…

Çünkü okul masraflarını bile karşılayacak parası yoktu. Bulup buluşturup öyle çıkmıştı kırtasiye alışverişine. Okul masraflarını binbir güçlükle tamamlayabilmişti. Ama bunları asla Ali´ye sezdirmemişlerdi. Bu nedenle Ali´nin de şimdiden aile bütçesine katkı sağlaması doğrusu fena da olmayacaktı. 

Babası da Ali´nin okuyup adam olmasından başka bir şey düşünmüyordu. Durum böyle olunca geleceği hakkında Ali´ye çok iş düşüyordu. Bunları da çalışarak başarabilirdi.    

Ali´nin babası rençber bir adamdı. Gündelik işlerde çalışmıştı. Ne iş bulsa onu yapıyordu. Şimdiye kadar amelelik, ırgatlık, toprak işçiliği, sebze satıcılığı, sürücülük, arabacılık, faytonculuk gibi sayısız işlerdi bunlar.  Düzenli bir işi ve mesleği olmasa da çalışkan bir adamdı…

Köydeyken yaz aylarında pamuk, buğday zamanı sabahlara kadar harmanda çalışırdı. Yaptığı işler güç ve emeğe dayalı işlerdi. Bu nedenle Ali de hayatın zorluklarına hazır olmalıydı. Ve bu hayatın zorlukları karşısında da mutlaka başarmalıydı. Bu düşünceler ışığında Ali´nin daha henüz ilkokul birinci sınıfa giderken ne yapabileceğini düşünmeye başlamıştı.

Çocuk sahibi olmak kolaydı ama onu iyi yetiştirmek, okuyup adam etmek hiç de kolay bir şey değildi bu zamanlar. Çalışıp, okuyup başarmalıydı ama nasıl. Ali´nin annesi uzun uzun böylesi düşüncelere daldığında burkuluyordu da içi…

Öyle ya sokaklarda her türlü olumsuzluklarla birlikte kötü insanlar kol gezmekteydi. Sonuçta bir olumsuz olay da yaşamışlardı. Her taraf tehlike doluydu. Çok istemesine rağmen, sabahın köründe nasıl Ali´yi bırakabilirdi sokaklara. Bir türlü karar veremiyordu.

Hem Ali sabahçıydı. Sabahın o erken saatinde okula gitmek için onu uyandırmaya da kıyamıyordu. Şimdi ise daha erken bir saatte onu uyandırmak zorunda kalacaktı. Daha sabahçı olan arkadaşları bile mışıl mışıl uyurken Ali´sini uyandırmaya nasıl kıyacaktı annesi.  

Fakat Ali çalışkan ve başarılı bir çocuktu. Annesinin konuyu kendisiyle paylaştığında tereddüt ettiğini gören Ali ısrar etmeye başladı. Çünkü kendisi de ticareti, alışverişi seviyordu. Bir şeyler alıp satmak, para kazanmak geliyordu içinden. Annesinin tereddüt etiğini gören Ali aynı sokakta bulunan çalışan komşu çocuklarını da örnek verdi.

Araya giren akraba ve komşuların oluruyla Ali´nin anne ve babası ikna olmuşlardı. Durum böyle olunca Ali´ye çalışma izni çıkmıştı. 

Ali ile annesi bunu uzun süre konuştular. Ali´nin ne satabileceğini yani. Eskimodan, dondurmaya, şalgama, darı ve nohuta kadar bir sürü şeyler geçti gözlerinin önünden. En sonunda da simit satmakta karar kıldılar. Kışın, yağmurlu günlerinde, hem de sabahın o saatinde simitten başka bir şey de satılmazdı.

                        Ali sevinçle uykuya daldı…

                        Ertesi sabah annesi Ali´yi uyandırdığında henüz ortalık aydınlanmamıştı.  Şafak daha henüz sökmeye başlamıştı. Uykunun o tatlı saatine rağmen Ali uyanmakta zorlanmamıştı. Elini, yüzünü yıkayıp, giysilerini giydiğinde hazırdı Ali. Bütün sermayesi annesin verdiği bir liraydı. 

                        Annesi alüminyum bir tepsi getirdi. Tepsinin içine de, simitlerin soğumadan sarılabilmesi için temiz bir bez parçası koydu. Böylece her şey tamamlanmış oldu. Geriye, evlerinin birkaç yüz metre kadar ilerisindeki simitçi fırınına gitmek kalmıştı.

Ali fırının yerini biliyordu…

Daha önce okula giderken fırını görmüştü.  Sıcak sıcak simit çıkarılıyordu fırından. Ama hiç öyle sabahın bu kör karanlığında fırında neler olup bittiğini görmemişti.  

Simitçi fırınına geldiğinde yalnız değildi. Kendisi gibi simit alacak olan çocuklar simitlerin çıkarıldığı beton tezgâhın kenarına dizilmişlerdi. Ali de onların yanına oturup beklemeye başladı.  

            Simit fırınının sahibi olduğu anlaşılan Nuri amca uzun boylu, iri yarı, sevimli bir insandı. Bir süre sonra simit alacak olanların paraları toplanarak deftere yazıldığında Ali de elindeki metal bir liraya uzattı Nuri Amca´ya. Nuri Amca isminin karşısına verdiği parayı ve alacağı simit sayısını yazdı. Ali, verdiği bir lira karşılığında on tane simit alacaktı. 

Ali´nin sırası geldiğinde on tane sıcak simidi tepsiye bıraktı Nuri Amca. Ali de simitleri soğumaması için örtüyle iyice sardı. Daha sonra da Ali, mahallenin tenha sokaklarında simit satmak üzere ilerlemeye başladı.  Bez parçası içerisindeki simitlerin bulunduğu yuvarlak alüminyum tepsiyi başında taşıyordu Ali. Yürürken sağ eliyle başındaki tepsinin kenarını da iyice tutuyordu düşmemesi için.

-Simiiitt… Simitçiiii… diye bağırarak satmaya başlamıştı simitlerini.

                        -Yeeni çıktıı fırındaannn, sıcak simiiit diye uzatıyordu arada seslenişini.

                        Çok geçmeden sağ tarafındaki yukarı bir pencere açıldı:

-Simitçi, gel evlâdım gel, bir simit ver dedi bir kadın.

Kadının iple sarkıttığı sepetin içindeki yirmi beş kuruşu alarak bir simit koydu sepetin içine. Ardından kadın sepeti yukarıya doğru çekmeye başladı.

Dikkatli bakışlarla sağı solu gözleyerek ilerliyordu. Gözü pencerelerin titreyen perdelerindeydi. Pencerelerden her an biri çıkıp seslenebilirdi.

Elli altmış metre ilerledikten sonra sesini duyan bir çocuk bu kez zemin kat bir evin kapısını açarak:

-Simitçi, simitçi bir simit verir misin? dedi.

Ali, çocuğun elindeki parayı alarak, ona da bir simit verdi.  Sonra, yolda karşılaştığı iki abi simit aldı kendinden.

                        Ali, simiiit, simitçiii… diyerek sokaktan sokağa girip çıkmaya başladı. Okula gecikmeden simitlerini satmak zorundaydı. 

Bir süre sonra Ali´den başka simitler de alan çocuklar ve adamlar oldu. Çok geçmeden de simitlerini bitirdi. Böylece tanesi yirmi beş kuruşa sattığı on simitten tam yüz elli kuruş kâr etmişti. Bu harçlığının kat kat fazlası bir paraydı. Gözlerinin içi gülmeye başlamıştı. Birkaç yüz metre ilerideki evine koşar adımlarla gitmeye başladı.

Eve döndüğünde annesi çayını demlemişti. Cebindeki paraları çıkarıp sevinçle annesine verdi. Annesi de çok sevindi buna.  Ali´nin gözleri pırıl pırıl parlıyordu. Başarmanın pırıltısıydı bu…  Başarmanın insanda yarattığı mutluluğun pırıltısıydı.

Kahvaltısını yapan Ali daha daha sonra çantasını kontrol ederek okul yoluna koyuldu. 

      Çalışmaya devam eden Ali daha sonra bu simitçilik işini iyi benimsedi. Çok kısa zamanda çok iyi işler başarmıştı Ali… Hem okula alışmış, arkadaşlarıyla uyumlu sevgi dolu bir birliktelik yaratmış, hem de öğretmeninin sevdiği bir öğrenci olmayı başarmıştı.

Bu birkaç ay içindeki Ali´deki değişim anne ve babasını çok sevindiriyordu. Anımsıyordu da… Birkaç ay önce Ali nasıl okula gidecek kaygısına kapılıyorlardı. Şimdi, hem okula gidip, uyum sağlamış, hem de simit satmaya başlamıştı. Üstelik bunu, sabahın beşinde, altısında daha ortalık zifiri karanlıkken simit satıp, para kazanarak yapıyor ve sonra da okuluna gidiyordu. Bu yönden çok şanslı oldukları da söylenebilirdi.

Ayrıca…

Bu aşama onun kişisel gelişimine de önemli bir katkı sağlamıştı. Kendine olan güvenini de kazanıyordu böylece. Ali´nin ilerde yapacağı işleri de başarmasına çok yararlı olacaktı. Ve Ali tüm bunları daha yolun başındayken yapmıştı. Daha birkaç ay önce akıllarının köşesinden geçirmedikleri şeyleri başarmıştı Ali. 

            Konunun, ekonomik anlamda katkı sayılan diğer bir yönü de vardı…

Daha birinci sınıfa giden Ali şimdiden okul masraflarını çıkarmaya başlamıştı. Bu, bundan sonra da aile bütçesine yük olmadan kendi masraflarını çıkaracağının bir göstergesiydi. Ali´nin aile giderlerine bu yönde böyle bir katkı sağlaması çok olumlu bir gelişmeydi. Yoksul yaşamlarında bunun da önemli bir yararı vardı.

            Birkaç ay öncesinden anımsadığı diğer bir şey…

Düzenli bir işi olmayan Ali´nin babasının, ben bu çocuğu nasıl okutacağım kaygısına kapılmasıydı. Bunu eşine bile söyleyemiyordu. Okuyacak bir çocuğa benziyordu oğlu ama okul masrafları ne olacaktı. Bırakın diğer okulları, ilkokulu bile okutmakta çok zorlanacağını düşünüyordu.

Ali´yi nasıl okutacağım meselesini çok ciddiye alan babası her defasında düşünce deryasına gire çıka sıkıntılı bir hale geliyordu. En sonunda da, Allah kerim… Nasıl olsa bir çıkar yol bulunur diye düşünerek derin bir nefes alıyordu.  

Ama şimdi öyle miydi?..

Daha birinci sınıfta Ali kendileri için birçok yönde umut olmuştu. Okuyacak, çalışacak adam olacaktı. Kendisi gibi böyle işsiz-güçsüz, mesleksiz, sosyal güvencesiz, parasız bir adam olmayacaktı. Geleceğe güvenle bakan biri olacaktı. Çocuklarına güzel bir hayat verebilecekti. Ali´ni babası Ali için çok umut beslemeye başlamıştı artık…

Ali helâl süt emmiş bir çocuktu… İlerde yaşlandıklarında ellerinden tutan hayırlı bir evlât olacaktı.  Kötü günlerinde kendilerini darda bırakmayacaktı. Hızır gibi yetişecekti Ali oğlu.

Bundan sonra doğacak olan çocukları için de bir umut ışığı olacaktı.  Evlâtlarına önderlik yapacak, onları ders çalıştıracak; bilgi, kültür, eğitim, iyi ahlak ne varsa verecekti. Onların sisli yollarına ışıltı olacaktı. Karanlık dünyalarını aydınlatacaktı. 

Yalnız onların da değildi…

Şu dede mirası sıkıştıkları avludaki emmi, dayı, akraba çocuklarının; köy, sokak ve mahallelerindeki, şehrindeki tüm çocuklara yararlı olacaktı. Şu koca Türkiye´deki çocuklara, dünyada ki tüm çocuklara bile umut ışığı olacaktı Ali. Hiç sönmeyecekti bu ışık. Yürekten yüreğe yansıyacaktı. Güzelliklere, iyiliklere, insana, hayata dair yanacaktı sürekli. Çalışkan Ali iyinin, güzelin, doğrunun yanında bir adam olacaktı. Ali´den o kadar umutluydu babası.

Cumali Karataş

Anahtar Kelimeler: ALİM, SİMİT, SATIYOR
Okuyucu Yorumları (0 yorum)
Adınız Soyadınız *
E-Posta *
 
Telefon
Güvenlik *
Yenile
 
Yorumunuz *
Yazarın Diğer Yazıları
sanat gündemi (13 Temmuz 2018 - Cuma)
GEZİ NOTU (10 Temmuz 2018 - Salı)
FOLKLOR VE TÜRKÜ USTASI AZİZ ÇELİK (28 Mayıs 2018 - Pazartesi)
ALTIN SES VEDAT ÇETİNKAYA (21 Mayıs 2018 - Pazartesi)
BESTEKÂR-YAPIMCI FIRAT GEN´LE KONUŞTUK (14 Mayıs 2018 - Pazartesi)
İLTER BİR SÖZ YAZARI YEŞİLAY… (23 Nisan 2018 - Pazartesi)
BİR BESTEKÂRIN ŞİİRSEL İTİRAFLARI (16 Nisan 2018 - Pazartesi)
NECMİ ÖZDEMİR´LE MÜZİK KONUŞTUK (16 Nisan 2018 - Pazartesi)
ŞİİRDEN ROMANA ŞARKI SÖZÜ (01 Nisan 2018 - Pazar)
ALİM İNTERNET ÇAĞINDA (19 Mart 2018 - Pazartesi)
ALİM KARNE ALIYOR (12 Mart 2018 - Pazartesi)
ALİM VE HAYVAN DÜŞMANI ÇOCUKLAR (12 Mart 2018 - Pazartesi)
ÇIRAK ALİM (05 Mart 2018 - Pazartesi)
ALİM VE ÇOCUK KAÇIRANLAR (26 Şubat 2018 - Pazartesi)
ALİM OKULDA (26 Şubat 2018 - Pazartesi)
ALİM KAZA GEÇİRDİ (20 Şubat 2018 - Salı)
ALİM KAYBOLDU (20 Şubat 2018 - Salı)
Çocuk Öyküsü - ALİM KAYBOLDU (13 Şubat 2018 - Salı)
ALİM HASTA (12 Şubat 2018 - Pazartesi)
ŞARKILARA CAN VEREN USTA (29 Ocak 2018 - Pazartesi)
***BİR KÜÇÜK BEYAZ GÜL*** (01 Ocak 2018 - Pazartesi)
YÜZYILIN EYLEMİ “YENİ ADANA” (27 Aralık 2017 - Çarşamba)
AHMET REMZİ DESTANI (27 Aralık 2017 - Çarşamba)
***GÜNEŞ, YAĞMUR VE RÜZGÂR*** (18 Aralık 2017 - Pazartesi)
“İSTANBUL, İSTANBULL” (18 Aralık 2017 - Pazartesi)
Çocuk Öyküsü***DÜNYAYA KÜSEN GÜNEŞ*** (27 Kasım 2017 - Pazartesi)
çocuk öyküsü ***HAYLAZ BULUT*** (20 Kasım 2017 - Pazartesi)
“Çukurova´dan Sesler” 5-6 (13 Kasım 2017 - Pazartesi)
***GÜNEŞ, YAĞMUR VE RÜZGÂR*** (06 Kasım 2017 - Pazartesi)
“Çukurova´dan Sesler” 5-6 (30 Ekim 2017 - Pazartesi)
“ÇUKUROVA´DAN SESLER”-4 (25 Ekim 2017 - Çarşamba)
Çocuk Öyküleri (16 Ekim 2017 - Pazartesi)
BİR FOLKLOR AĞIDI (09 Ekim 2017 - Pazartesi)
MUZAFFER İZGÜ´NÜN ARDINDAN (03 Ekim 2017 - Salı)
ALİLİMONCU´YA VEDA (25 Eylül 2017 - Pazartesi)
MESUT MERTCAN YOK ARTIK (18 Eylül 2017 - Pazartesi)
GÜNEYDE YAPRAK DÖKÜMÜ (11 Eylül 2017 - Pazartesi)
***ÖKSÜZ MARTILAR*** (06 Eylül 2017 - Çarşamba)
Çocuk Hikâyeleri (06 Eylül 2017 - Çarşamba)
SELAHATTİN SARIKAYA ANILAR (17 Ağustos 2017 - Perşembe)
USTALARDAN - MUSTAFA KEMAL´İN KAĞNIS (31 Temmuz 2017 - Pazartesi)
60. SANAT YILINDA CAHİT SEYHANLI (18 Haziran 2017 - Pazar)
***SELAHADDİN YANIKSES´LE RÖPORTAJ*** (05 Haziran 2017 - Pazartesi)
ADANA ÖZGENTÜRK´ÜNÜ UNUTMADI (30 Mayıs 2017 - Salı)
*** ASLAN İLE KARTAL *** (15 Mayıs 2017 - Pazartesi)
Çocuk öyküleri (02 Mayıs 2017 - Salı)
ÇUKUROVA VE TRT´NİN ONURU SUAT YILDIRIM (17 Nisan 2017 - Pazartesi)
SANAT SAYFASI YILLIĞI 2016-2017 24. YIL (03 Nisan 2017 - Pazartesi)
ADANA´DAN BİR BİLGE ÖZGEN GEÇTİ (31 Ocak 2017 - Salı)
*** AHMET REMZİ DESTANI *** (02 Ocak 2017 - Pazartesi)
“SEVENLER ANLAR” NEYZEN BESTEKÂRI (19 Aralık 2016 - Pazartesi)
ADANA´DA BİR MESAM GÜNÜ (05 Aralık 2016 - Pazartesi)
ŞARKININ “OKYANUS”UNDA BİR TALAT ER (24 Ekim 2016 - Pazartesi)
BİR TÜRKÜ USTASI ALİ LİMONCU… (26 Eylül 2016 - Pazartesi)
ABDURRAHMAN KESKİNER İLE RÖPORTAJ (12 Eylül 2016 - Pazartesi)
YAPI MESLEK LİSELİLER BULUŞTU (11 Temmuz 2016 - Pazartesi)
ÇUKUROVA´DA BİR ORHAN PAMUK (26 Haziran 2016 - Pazar)
***DERGİCİ LİSELİLER*** (09 Mayıs 2016 - Pazartesi)
BİR GURBET ÖYKÜSÜ (03 Mayıs 2016 - Salı)
***ERDAL YALÇIN İLE RÖPORTAJ *** (18 Nisan 2016 - Pazartesi)
“RESMİN GÖZYAŞLARI …” (11 Nisan 2016 - Pazartesi)
MESAM´DA BAŞKANLAR DÖNEMİ (28 Mart 2016 - Pazartesi)
DÜNYA ÖYKÜ GÜNÜ KUTLANDI (22 Şubat 2016 - Pazartesi)
ÇOCUKLARA İMZA GÜNÜ (17 Şubat 2016 - Çarşamba)
ÇİÇEKLERİN DİLİYLE BİR BİTKİ SOHBETİ (08 Şubat 2016 - Pazartesi)
PORTRELERİN FOTOĞRAFÇISI ALİŞER AVCI (01 Şubat 2016 - Pazartesi)
ZEKÂYİ GÖKKAYA İLE RÖPORTAJ (26 Ocak 2016 - Salı)
ARİF KESKİNER´İN YAŞAR KEMAL´I (18 Ocak 2016 - Pazartesi)
“ŞİİR HAYATIN BURASINDA” (18 Ocak 2016 - Pazartesi)
ADANA´NIN KURTULUŞU ŞARKIYLA KUTLANDI (11 Ocak 2016 - Pazartesi)
TOROSLAR´DA BOZLAK TEŞEKKÜRÜ (09 Kasım 2015 - Pazartesi)
RESSAM SUAVİ NUMANOĞLU İLE GÖRÜŞME (02 Kasım 2015 - Pazartesi)
ÖDÜLLERLE ADINI DUYURAN BESTEKÂR (19 Ekim 2015 - Pazartesi)
YÜZYILIN AĞIDI SARIKAMIŞ-10 (15 Ekim 2015 - Perşembe)
YÜZYILIN AĞIDI SARIKAMIŞ-9 (15 Ekim 2015 - Perşembe)
YÜZYILIN AĞIDI SARIKAMIŞ-8 (15 Ekim 2015 - Perşembe)
YÜZYILIN AĞIDI SARIKAMIŞ-7 (15 Ekim 2015 - Perşembe)
YÜZYILIN AĞIDI SARIKAMIŞ-6 (15 Ekim 2015 - Perşembe)
YÜZYILIN AĞIDI SARIKAMIŞ-5 (15 Ekim 2015 - Perşembe)
YÜZYILIN AĞIDI SARIKAMIŞ-4 (15 Ekim 2015 - Perşembe)
YÜZYILIN AĞIDI SARIKAMIŞ-3 (15 Ekim 2015 - Perşembe)
YÜZYILIN AĞIDI SARIKAMIŞ-2 (15 Ekim 2015 - Perşembe)
YÜZYILIN AĞIDI SARIKAMIŞ-1 (15 Ekim 2015 - Perşembe)
OZAN BİLDİK´LE GÖRÜŞTÜK… (15 Ekim 2015 - Perşembe)
KIBRIS DENİNCE… (07 Ekim 2015 - Çarşamba)
TED´İN SANAT ÇOCUKLARI (07 Ağustos 2015 - Cuma)
Sayfa:
EKONOMİYE BAKIŞ
BAŞYAZI VE GÜNÜN YORUMU Çetin Remzi YÜREGİR
ÜÇ NOKTA SATIRBAŞI
Nurettin ÇELMEOĞLU - BİRAZ GÜL BİRAZ DİKEN
Nurettin ÇELMEOĞLU - BİRAZ GÜL BİRAZ DİKEN
MİLLETVEKİLLERİMİZE: “KAÇ-KAÇ” KAÇMASIN
Vahit ŞAHİN
Vahit ŞAHİN
CHP NASIL KURTULUR?
Cumali KARATAŞ
Cumali KARATAŞ
sanat gündemi
Yılmaz AYDOĞAN / BÖYLE GİTMEZ!
Yılmaz AYDOĞAN / BÖYLE GİTMEZ!
EMPERYALİZMİN KISKACINDA TÜRK TARIMI - 18
Zeynep Kural-İNCE DOKUNUŞLAR
Zeynep Kural-İNCE DOKUNUŞLAR
İLK MECLİS
Ali MARALCAN- EMEKLİ KURMAY ALBAY
Ali MARALCAN- EMEKLİ KURMAY ALBAY
ATATÜRK´ÜN ÖZGÜRLÜK BİLDİRİSİ AMASYA GENELGESİ´NİN 99. YILDÖNÜMÜ KUTLAMASI
Hasan GÜNEŞ- İLK ADIM
Hasan GÜNEŞ- İLK ADIM
DEMOKRASİ, KALKINMA, SAYGINLIK VE EĞİTİM
Ahmet ERDOĞDU
Ahmet ERDOĞDU
YENİ ADANA GAZETESİNİN KUVAYI MİLLİYE RUHUYLA 100. YILI
KONUK YAZAR
KONUK YAZAR
YENİ ADANA GAZETESİ VE BASIN BAYRAMI..
Ahmet DUMAN
Ahmet DUMAN
Cumhuriyet Ekmeğinin Tuzu Yokmuş!
Mustafa Gazalcı -"Öğretmenin Not Defterinden"
Mustafa Gazalcı -"Öğretmenin Not Defterinden"
SAVCI DOĞAN ÖZ´Ü SAYGIYLA ANARKEN...
M. Ziya YERGÖK
M. Ziya YERGÖK
SAHADAN GÖZLEMLER: HAYIR YÖNÜNDE
Cezmi DOĞANER
Cezmi DOĞANER
DEMOKRASİ VE DİKTATÖRLÜK(2)
Prof. Dr. Mehmet TOMANBAY
Prof. Dr. Mehmet TOMANBAY
DEĞİŞİM ZAMANI
Prof. Dr. Özer OZANKAYA
Prof. Dr. Özer OZANKAYA
CUMHURİYETİN DEMOKRATİK EĞİTİMİ ULUSAL GÜCÜMÜZÜ OLUŞTURDUĞU GİBİ, “KİNDAR NESİL YETİŞTİREN EĞİTİM” DE ULUSAL YIKIMIMIZA YOL AÇAR!
Zekai BULUÇ
Zekai BULUÇ
İZMİR İKTİSAT KONGRESİNDE MADENCİLİKLE İLGİLİ ALINAN KARARLAR
Prof. Dr. İbrahim ORTAŞ,
Prof. Dr. İbrahim ORTAŞ,
Türkiye Bilimsel Yayınalar Dünyadaki Yeri ve İran Güney Kore Karşılaştırması
OKUR KÖŞESİ
OKUR KÖŞESİ
BAYRAM MI GELMİŞ?
Ata Ali Alp
Ata Ali Alp
aktüalite ve edebiyat
Can UĞURATEŞ-Sırası Geldikçe
Can UĞURATEŞ-Sırası Geldikçe
YENİ SİSTEM VE BÖLGESEL GELİŞMELER
Orhan ÖZDEMİR -OBRUK
Orhan ÖZDEMİR -OBRUK
KENDİ KÜLTÜRÜNDEN KORKMAK
Celal Topkan
Celal Topkan
19 MAYIS 1919
ALİ TAŞ ADN.
ALİ TAŞ ADN.
“YAŞAMAYA GEÇ KALDIM”(*)
Av.Cemil DENLİ
Av.Cemil DENLİ
UĞUR MUMCU
Saniye Akay Demirel
Saniye Akay Demirel
´Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın.´
İlhan ALPER
İlhan ALPER
HÜLYA ŞENKUL VE EDEBİYAT
Mahmut TEBERİK- AYRAÇ
Mahmut TEBERİK- AYRAÇ
Bereketli Hilal
Cihat OVALI-SPOR YORUM-PANORAMA
Cihat OVALI-SPOR YORUM-PANORAMA
TEŞEKKÜRLER TOROS KAPLANLARI
Ahmet DOKUZOĞLU-NE DEMİŞTİK?
Ahmet DOKUZOĞLU-NE DEMİŞTİK?
YAYLA YOLLARI
Adil OKAY
Adil OKAY
ADİL OKAY YAZDI: “ZAMANA ADANMIŞ YÜZLERİMİZ”*
TURUNCU ADAM - Mahmut REYHANİOĞLU
TURUNCU ADAM - Mahmut REYHANİOĞLU
Desteğin Tam Zamanı
Süreyya KÖLE - YANSIMALAR
Süreyya KÖLE - YANSIMALAR
ÜZÜNTÜYE CEZA
Tufan ALPAT-EMEKLİ HAKİM
Tufan ALPAT-EMEKLİ HAKİM
Yeni dönem
Hüseyin ÖZBEK
Hüseyin ÖZBEK
PREVEZE Mİ İNEBAHTI MI
Ahmet YAHŞİ
Ahmet YAHŞİ
SEÇİM RENKLİ GEÇİYOR
Düşler Düşünceler-Tekgül Arı
Düşler Düşünceler-Tekgül Arı
Okur Hareketi
Birgül Ayman GÜLER
Birgül Ayman GÜLER
AKP´NİN ANAYASA DEĞİŞİKLİĞİ KOMİSYONDA ELE ALINIRKEN, “REJİM DÖNÜŞTÜRÜLÜYOR” ELEŞTİRİLERİ SÜRÜYOR
TANSEL ÇÖLAŞAN
TANSEL ÇÖLAŞAN
Sevgili dostlar merhaba,
GÖKTEN GELEN-BASRİ GÖK
GÖKTEN GELEN-BASRİ GÖK
İNSAN HAYATI BU KADAR UCUZ MU?
AZ ve  ÖZ A.AKDAMAR
AZ ve ÖZ A.AKDAMAR
BİRİ ANLATSA!...
AHMET KAYTANCI-GÖKÇEBEL
AHMET KAYTANCI-GÖKÇEBEL
ZELİHA VE ÇOCUKLARI
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
Çok Okunanlar
Çok Yorumlananlar
ÜÇ NOKTA SATIRBAŞI

/resimler/2016-2/23/1416139429844.jpg

ADANA`DA NÖBETÇİ ECZANELER

/resimler/2015-5/28/1255038362873.jpg

ADANA İLİ ÖNEMLİ TELEFONLAR

/resimler/2016-3/22/1515302901917.jpg

HAFTANIN PANAROMASI

/resimler/2018-5/3/1300599925334.jpg